Waar Zelfoprechtheid Begint – Bernard Poolman (vertaling)

Zelfoprechtheid

Dit is een leidraad om in te schatten waar je bent in je proces en uiteraard ook waar alle anderen zijn in hun proces.

Zelfoprechtheid begint wanneer jij je het falen van vertrouwen, hoop, liefde, energie, overtuigingen realiseert – is wanneer jij je realiseert dat al deze dingen zelfmisleidend waren en het je blind maakte voor de realiteit – en als dat gebeurt, dan zul je het gemakkelijke/comfortabele leven van overtuigingen en trouw en hoop moeten opgeven en waar je niet iedereen in overweging hoeft te nemen en alleen maar naar je eigen leven hoeft te kijken. Je zult je eigenbelang moeten opgeven: dat is waar Zelfoprechtheid begint.

Dan, volgt er een grote veldslag

Je zal dan in gevecht met jezelf zijn, tussen het gemakkelijke/comfortabele leven dat je zult achter laten en het moeilijkere leven – in eerste instantie, uiteraard, omdat er altijd pijn is in verandering. Het moeilijkere leven is er één waar je jezelf concreet, fysiek en praktisch moet herontwerpen tot een betrouwbaar, zelfwaardig, effectief menselijk wezen dat om het leven zelf geeft en zijn naaste lief heeft als zichzelf en die niet zal toestaan dat er misbruik bestaat – en dat is een groot gevecht, omdat het gemakkelijke/comfortabele leven echt simpel is, omdat je het zolang gedaan hebt voor geen andere reden; je bent al door de fasen van leren met het gemakkelijke/comfortabele leven gegaan; door je onderwijs en familie en religie.

De leerfasen zijn waar je eerst door een weerstand gaat van het stoffelijke stadium – dat betekent de fysieke integratie en dan wordt het automatisch en dan is het makkelijk, je leeft het gewoon, het gebeurde automatisch: je bent voorgeprogrammeerd.

Nu moet je jezelf deprogrammeren op het punt van verandering, op het punt van zelfoprechtheid en dan herprogrammeer je jezelf effectief, zodat je automatisch betrouwbaar kunt zijn – dat betekent dat je jezelf moet herprogrammeren als eigenwaarde, zelfvertrouwen en als waardig voor het Leven. Dat is de daad van schepping, van zelfcreatie, zelfgewaarzijn, zelfrealisatie – alles in overweging nemend dat hier is door de gelijkheidsvergelijking.

Sommigen doen er veel langer over op dit punt van verandering: in deze oorlog, op dit punt waar je met jezelf moet vechten – dat is hoe je het waarneemt = je vecht met jezelf over zelfoprechtheid. Het echte probleem is wanneer je een uitgebreid gevecht hebt – je geeft toe op het kritieke moment van verandering.

Stel je wilt stoppen met masturberen vanuit het perspectief van misbruik en dat het een levende expressie wordt, dan geef je op in het eerste moment waar je kan doorbreken en ga je naar de gemakkelijke weg. Stel je wilt stoppen met roken en je komt op het punt dat je het niet meer kunt verdragen, je moet nu roken – dat is het punt van verandering, dat is waar je stopt. Als je door deze punten heen ademt, dat is waar je stopt. Of, je hebt een verlangen waar je constant aan iemand denkt en je wil graag seks met diegene hebben en je wil diegene hebben en het hele verhaal en kunt jezelf niet helpen en het maakt je gewoon krankzinnig – het is waar je stopt = waar je het niet meer kunt verdragen – waar het teveel wordt.

Dat is jouw punt van Zelfoprechtheid.

Dat is het punt waar je verandert.

Dat is waar je er doorheen moet ademen.

Dat is waar de adem cruciaal is.

Dat is waar je staat en wie je bent is ontwikkeld.

En JA, je zult daar soms vallen, maar je zult ernaar terug gehaald worden totdat je staat. Totdat je het hebt gehaald.

Dat is de boodschap van Desteni. Dat is de geloofwaardigheid van Desteni. Wij bewijzen dat een mens echt kan veranderen. Wij bewijzen dat er manieren zijn om het bedrog en het eigenbelang en het misbruik in deze wereld los te laten en dat het mogelijk is voor de gehele mensheid om hun naaste lief te hebben als zichzelf en om aan elkaar te geven wat je zelf zou willen ontvangen.

Verenig je met ons met een Gelijk Geld Systeem en de Gelijk Leven Stichting om voort te brengen  – voor altijd – een plek genaamd: Thuis, hier op Aarde, wat Hemel op Aarde is.

Een plek die waardig is voor onze kinderen en hun kinderen.

Laat ons het punt van verandering zijn.

Laat ons diegenen zijn die de verantwoordelijkheid nemen.

Laat ons de scheppers zijn van een Nieuwe Wereld.

Het is allemaal binnen dit punt van Zelfoprechtheid – de Sleutel is Zelfoprechtheid: om Zelf te eren als het Leven.

Wie wil je zijn?

Alleen jij kan deze vraag beantwoorden.

Video: Where Self-Honesty Begins

(Vertaald in samenwerking met Sylvia Simone Gerssen)

——————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Personagevorming en Radicale Ademhaling – Bernard Poolman (vertaling)

Radicaal

Oefen, adem voor adem: radicale eerlijkheid, radicaal begrip, radicale zelfvergeving, radicaal zien – om direct te zien wat echt hier is. Want het moment dat je een ademhaling mist, wordt het leven als een film en word jij als een personage en dan probeer je dit personage te vormen om te participeren in deze film. Maar je blijft verliezen, je blijft in conflict, omdat dit personage concurreert met alle andere personages en geen van deze personages zijn in feite berekend voor de taak om om te gaan met het script van deze bewegende werkelijkheid, welke een film is.

En je begint vertrouwen te verliezen en je begint te proberen en vertrouwen op te bouwen – maar het is allemaal gebouwd op personagevorming. Het is niet gebaseerd op de werkelijkheid van het zien, hier, radicaal wat er gaande is; radicaal eerlijk zijn met jezelf over de aard en de mechanismen van deze werkelijkheid waarin je jezelf bevindt.

Deze film die jij hebt gecreëerd, dit ding dat je namen hebt gegeven, deze woorden die het levende woord van jouw werkelijkheid zijn geworden waarin jij een personage speelt. Karakter door personage is fysiek zijn, echt, eerlijk, participerend in elk moment, adem voor adem, in de echte werkelijkheid – dat wat een illusie is geworden veranderend in werkelijkheid: dat wat een illusie is geworden is tijdelijk en vraagt je volledige energetische aandacht, terwijl dat wat echt hier is hoe dan ook beweegt en dan vorm je lagen van personages, als kaste systemen, als zij die hebben en zij die niet hebben – niets van dit kan voortduren, omdat het een illusie is en het zal eindigen en jij zal door de pijn gaan wanneer dit wordt weggenomen en het is alleen een geloof dat je zal verliezen, het is alleen jouw vertrouwen dat je zal verliezen, maar dat zal erg pijnlijk zijn omdat je het gemaakt hebt alsof het echt is, alsof het echt jou is – terwijl jij het niet bent.

De echte jij heeft zelfs nog nooit en te nimmer gesproken – want vanaf je allereerste ademhaling,  werd je de zonden van de voorvaderen van zeven generaties terug ingeduwd en een personage, een persoonlijkheid was gevormd.

Niets van dit is echt.

Alles – een leugen.

Elk afzonderlijk ding wat je ooit hebt gedaan is een leugen.

Elke gedachte die je hebt gehad was voorgeprogrammeerd – het was nooit origineel.

Onderzoek Desteni, zodat je zelf kunt ontdekken: Wat is Radicale Verandering?

Video 2011: Character Building and Radical Breath

(Vertaald in samenwerking met Sylvia Simone Gerssen)
—————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

To give it my all – How the animals teach me what real support is

In december Witneus the female rabbit became suddenly very ill, pneumonia, I wrote about it during that days. Here I write in an overview how this intensive support of her supported myself to get the best out of me.

For a few days just before she became clearly ill, she walked into the house more often and wanted to sit in the house for a longer time. I allowed her to do this, however sometimes I pushed her a little to go back outside again – the rabbits lived outside during that days and I was not sure how staying inside the house for hours should influence the thickness of their pelt. So, here I missed a sign of her and did not investigate why she wanted to stay inside the house for longer. Rabbits are prey-animals and they do not show when they are ill and when they show, the illness is often already present for a longer time. However they do give some signs when we really are aware and this was a sign from her that I did not take seriously.

The day that I noticed there was really something wrong was when she was sitting with her nose in the air. I have had a rabbit in the past who was sitting with her nose in the air for many days but for the rest being normally active, eating normally, so I did not have a clue that there was something going on with her. Until she was suddenly one day that ill that it was too late to do anything; pneumonia as I heard at the vet. However, I learned this that time and saw it immediately now when the nose was in the air. I also had to go to work that day and did not know what to do in the short time before work. I called my collegue and discussed; he would try to find someone to replace me (I often work alone in a healthstore) and I said I would be a little late. She sat down in her hutch outside, in the nightcabine which is more closed and warmer. I moved on to work. On the way to work I started seeing what was bothering me, which was the point that I was not clear on where to housevest her and the malerabbit (they lived together outside the house and I have a pretty small room inside the house where also another quinea-pig was living). I saw that I would take her in the house and could leave Casper – the male rabbit – outside. It seems strange that I could not see this clearly immediately however this is how the mind works and what I am already walking for years while taking care of the animals, that somewhere in the practical care-taking when they become ill I loose sight, get stuck and do not see a practical solution. Actually it is a little bit of an apathic reaction which is not cool, as with these small animals, you have to be fast and take action immediately otherwise it can be too late.

So, I had my solution, in the afternoon a collegue could replace me and I could go home. At home I immediately took her into the house and knew I had to go to the vet. It was friday night and the last consulting-hour before the weekend so I had to catch this one. I called my parents to drive but one was out with the car so it was not possible to bring me. I have another option to go by bus and walk 2x 10 minutes which is less comfortable (for the animal and me as well) but anyhow pretty well doable. Here again I saw myself linger, thinking about asking the neighbour or taking the bus and saw, okay, I have to push myself and I have to do it fast otherwise I am too late for the bus and the consultinghour. So I did, I pushed myself through this lingering, took her in a basket and went to the bus. At the vet, they confirmed that it was pneumonia, gave her anti-biotica and explained me that pneumonia with rabbits is a risk for their health as they produce very thick mucus in the lungs that is not easily going away and so, the chances to survive are not so large, however there are rabbits who make it. They also told me that she was quite sick already. I had seen this too, however I also knew her al the years before and she had never been sick and been in good physical condition and very enthousiastic to live and also, the symptoms were not that long present so, there was a chance she could make it.

I went home, left her in the small basket, put a warm-water bottle with her in the basket and some green-food for if she was able to eat something. And so we passed through the night. The days after this, she had a lot of difficulties with breathing, sat with her nose in the air all day and a little bit standing up, with her forelegs against the warm water bottle that I put down their so that her breast would be a little bit warm. She could barely eat but she had to. So I gave her fluidfood with vessels especially for sick rabbits. Besides this I went outside and took everything that I could find that she might like and easliy eat, like dandelion, plantain, clover, yarrow, chickweed and some grass. It was winter but very soft weather so I was lucky as there was still some green findable. She did not eat by herself but when I hold it before her consistently she would take some eveytime and actually even made some funny jokes with this, as taking it out my hand and put it away on the ground for example when she did not want it anymore, and when I hold on tight, she could not take it away but instead the leave teared apart and she had again some food in her mouth which she chew on. Until she showed me that she really had enough.

She lost weight of course and we found a rithm of fluid food 2x a day and 1x a day anti-biotic and 1x a herbal conbination with colloidal silverwater and a drop of vitamin D to reduce the mucus and to support her lungs and immunesystem. I did this all together for 4-5 weeks very intensively, I slept down in the same room with her (I have a sleeping-couch there) and only went out longer for work. And within this period, I learned the most important point: to give it my all. I knew and noticed that I had to give it my all to pull her through this and that I had to do every little thing that I saw as important for her, very small things as getting the food she would like most, giving it to her often, checking at her, being consistent in the medicines, actually being totally here for her.

I have seen Bernard doing this at the farm and heared from others how he applied this, giving his all in very small things, seemingly points that looked as ‘not so important’ or even out of proportion. This is what I within my mind, allowed to take over in the past while taking care for the small animals, as actually I had the tendency to give it my all but had some thoughts and beliefs about this as ‘not suitable’ or ‘too much’ because it is ‘only a rabbit’. It was not how I consciously saw it myself but however, allowed myself this behaviour just because this is the common approach of taking care of animals. So actually I did not really stand up for them as myself. I also had a belief during that days, that dying is something maybe even better than living, which is actually a point of religious brainwashing and so I had a tendency to let them go more easily instead of investigating everything completely before doing so. So it was more about ‘who I am within’ than actually neglecting the caretaking that was not alligned within myself with what is best for all. This combined with the lingering and apathic behaviour of myself when I needed to take action immediately and coming up with practical solutions and also very important or even the most important point of influence, not having a car and not having so much money and the vet costs always a lot of money, again combined with living alone and grown up within an experience of having to decide a lot of things by myself; well all this points together I faced while taking care of the animals. And everytime a small animal became sick I could pick up the point I learned from an animal in the past and a new point came up that I had to learn and integrate. So, with Witneus, she was the first who I have given my all – and people who knew me before would say, but you always did this isn’t it? You are always so very carefull with the small animals. Just to give you an idea of what ‘giving my all’ entails; the ‘being carefull’ as I was before, is not enough. It is not the same as giving my all and letterly pull the animal through with everything I have where instead of this, somehow and somewhere, I let them go and so actually I let them down. In very small points which are easily to be excused. But every excuse is one excuse too much. So, there were no excused in this period with Witneus and I just took on everything I saw that needed to be done and as long as was necessary until it’s done, walking it day by day without knowing how long this would take and without knowing if she would make it. As this was not the most important thing, it was important how we walked through and who I am within.

Well, she did make it. After the period with anti-biotic, she had still difficulties with breathing and so with eating, as eating and sitting with her nose in the air to breathe at the same time, is very difficult. So, discussing this with the vet again. They said that the anti-biotics is done, the bacteria is gone so she needs something for the alveolus, for the lungs, to get more air. Something similar as they give to people who have asthma and then for animals. So she got that, and almost the same day it became better. Within a few days she ate by herself, and she eated all day because she was actually very hungry and had to get some weight. I gave her this medicin 2x a day and also the herbs and some colloidal silverwater and vitamin D for 3 weeks and she became stronger and recovered within this period. after this I went back to 1 time a day, and again after some weeks 1 time a day I started to half the dose of the herbal combination and staying with 1 time a day the medicine for the alveolus. With this I will move on some weeks and then probably stop the herbs and go on regurly with the medicin for the alveolus as this is recommended by the vet, based on experience with other animals that when stopping for a longer period they often start getting difficulties with breathing again.

The point of not really be aware of the signs before they become ill, this came back with the male rabbit who died last week. I wrote about this also. The short period of decisionmaking and support in passing away went well as I learned to discuss these kind of things with the vet and if necessary with someone who is able to see with me. However the point of this small signs before becoming ill I had not actively responded to, I noticed it again but did not respond, I did not pick it up and so, after Casper had passed away, I saw this point still being here and interfearing with my decisionmaking and taking action within the moment of illness. So this point I have to correct in writing and then walk again in real time when the moment is here. Actually I saw that I did not consider myself in this, in what I actually wanted as being some more closer with the animal for a while – meaning inside the house, some hugging, but again, of not knowing how to do this practicle I did not take this seriously and so I actually am not taking seriously myself within this point, which is harming myself as another living being. And because of staying in this ‘not knowing how’, I do not start investigating it and so I do not even give myself a chance to find a solution that is practical and best for all including me. So this is what I am moving on with. As this point is making it more difficult, when and as an animal (or human) dies, as I have seen that after this passing away of another living being who we lived close with, the points come up where we did not give it our all and so we feel sadness, which is actually a feeling of regret of missing out on moments of opportunity to share, to be intimate from a starting-point of self-intimicy. The animals did not miss these moments, it are we as human who miss them because we miss ourselves and we need to walk a process to become one and equal with and as ourselves. And if we do not do so, we will face this within and as ourselves when and as we die ourselves.

Actually what I describe here in very small points, is what is going on in the world on a very large scale. From the small to the big, it is the same point and only in the small, within the situation that we are living in and being able to direct, the changes will start taking place, if we are willing to see and to take ourselves seriously within this. Life is showing itself in very very small points, it is vulnerable and strong at the same time and this is what we easily and on a daily base, walk over and ignore. So we ignore the being vulnarable and we miss the being strong within this. And as long as we ignore, we do not have to pick it up, we do not have to face ourselves as being vulnarable and so we do not have to change ourselves and, we will never become one and equal as strength as life as our full potential. So we see, there is something wrong, but we are not really aware of it and we do not dare to really see into this as we do not yet know the solution and so, decide to ignore. Which leads to a survivalmode where in we act and pretend being ‘strong’ but which is actually weakening ourselves and life as a whole, which is quite visible in the world today.

Ignorance is a decision although it seems as we do it ‘automatically’ but actually, every time we ignore something it is a decision, in every moment. So to stop the ignorance, this is a decision too. First it is to stop the ignorance and within this, we give ourselves a chance to look, to see, to ‘not know how to do this’, to forgive ourselves for what we see and what we do not know yet, for what we have allowed to exist within and as ourselves, to investigate and discuss a solution, to correct ourselves and make a new script as an ability to change and to eventually, actually change in physical reality as the final proof to and as ourselves that we have walked a process to selfchange, from ignorance, apathie and an experience of powerlessness towards consideration, self-movement and practical solutions.

We will not get proof on forehand that it ‘will work’ as the only proof possible, is walking it for and as self. We will become the living proof or we will not see any proof at all. So waiting for a proof before starting, it’s not gonna work.

Starting within the small, starting to take self as life seriously as within this, one will start taking life seriously in/as everyone.

So does this mean that ‘I am ready’ now? That I have learned to ‘give it my all’ in every moment? No. I have learned this within this one point. Where in it became very clear to me how and where I am actually not doing this which is in many other points. This is a process to walk as the resistance to do this has been integrated in many ways within myself and my physical body so it requires walking a process day by day, consistently and continiously, to deprogram myself within this and become the living proof of myself in and as my full potential.

Will you walk with me, with us?

Desteni-I-Process-Lite (Dutch translation available) and Desteni-I-Process-Pro.

Thanks (below two pictures from Casper and Witneus in the snow some years ago)

PENTAX Image

Video’s:

Witneus

Casper and Witneus januari 2014

Related blogs:

Day-374-how-every-breath-counts/

Dag-380-woordweb-roos-projectie-terug-naar-zelf-halen

Dag-417-de-verzorging-van-witneus-het-konijn-als-levend-voorbeeld

Dag-443-casper-het-konijn

All blogs related to animals:

http://ingridschaefer1.wordpress.com/category/dieren/

PENTAX Image

(Picture: find the white rabbit! Click to enlarge)

Investigate

Psychic Animals – The Sheep – Part 1

——————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Wat is Effectieve Zelfvergeving?

Effectiviteit

Hoi iedereen, dit is Lilly en in dit video interview gaan we kijken naar Effectieve Zelfvergeving.

Nu dit interview is in het bijzonder in samenhang tot degenen die starten met hun zelfvergevingsproces en zelfs sommigen die dit al een tijdje gewandeld hebben komen dit misschien tegen in hun zelfvergevingsproces en -verklaringen. Dus wat we hier gaan bekijken in de context van effectieve zelfvergeving is het verzekeren dat men in feite in de eigen zelfvergevingen, het eigen geest bewustzijn systeem aan het wandelen is en als het gelijke detail waarin het bestaat. Dus je wilt je zelfvergevingen gelijk aan en één met het detail laten zijn als waaruit je geest bewustzijn systeem bestaat. Want als men simpel één zelfvergeving een beetje half-half doet, ongespecificeerd, uitbreidend of overal verspreid aanwezig…………worden de zelfvergevingen alleen verklaringen welke geen fysieke, echt praktische zelf-context hebben binnen het wandelen van het eigen proces door het eigen geest bewustzijnsysteem waar zelfvergeving de werkelijke bevrijding is van onszelf als het geest bewustzijn systeem om in staat te zijn te zien, realiseren en begrijpen wat het is dat zelf geaccepteerd en toegestaan heeft om als de geest te zijn en te worden en hier binnenin zou men tegelijkertijd zien hoe het is dat zelf zichzelf kan assisteren en ondersteunen om te veranderen. Dus velen die de zelfvergeving effectief hebben gewandeld hebben voor zichzelf gezien, voor zichzelf ervaren, voor zichzelf gerealiseerd, dat het alleen in het wandelen van zelfvergevingen is dat deze punten beginnen te openen en dat je begint te realiseren: “oh mijn god, dit is wat ik gedaan heb en dit is hoe ik het gedaan heb”. En hierin: “oh mijn god, ik zie hoe ik kan veranderen”.

Dus hier is wat aanvullende ondersteuning en assistentie om te verzekeren dat de eigen zelfvergevingen niet gewoon verklaringen worden. Dat het een werkelijk gereedschap is welke zelf wandelt, leeft en toepast als zelf in het wandelen door het eigen geest bewustzijn systeem gelijk aan en één met de details, specifiteit en precisie zoals zelf het als zelf geprogrammeerd heeft. Zodat men er zeker van is dat men werkelijk alle stappen wandelt. Stap voor stap voor stap, steeds verder neerwaarts het konijnenhol in.

Okay laten we erin gaan.

Effectieve Zelfvergeving.

Nu in het begin ja, wanneer je begint is het volmaakt okay om eerst comfortabel te worden met zelfvergeving waar je jouw basis zelfvergevingsverklaringen doet, als:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om bang te zijn om te rijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om bang te zijn om de straat over te steken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om boos te zijn op mijn zus.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om gefrustreerd te zijn met mijn moeder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om weerstand te ervaren tegen schrijven.

Dus voor de hand liggend zullen je zelfvergevingen eenvoudige, directe verklaringen zijn. Omdat je nog steeds bezig bent met het richten op de toepassing van zelfvergevingen zelf en in de directe, korte verklaringen krijgt men een soort van ‘gevoel’ – bij gebrek aan een beter woord voor wie zelf is binnen de zelfvergeving. Gevoel, alsjeblieft – ik bedoel niet energie – gevoel, ik bedoel alsof je bezig bent een overeenstemming te vestigen met deze nieuwe toepassing of dit woord dat zelfvergeving is en jij bent in je verklaring de zelfvergeving aan het wandelen als het vestigen van je zelf-overeenstemming; dit is hoe je jouw zelfvergeving zult wandelen voor jezelf.

Dus het is cool in het begin, in het bijzonder voor diegenen die starten met het spreken van de verklaringen in één zin. Hoe dan ook, men moet zich realiseren, zien en begrijpen dat het eigen geest bewustzijn systeem uitgebreid meer omvangrijk is dan dat. Bijvoorbeeld, het ervaren van frustratie naar je moeder toe. Frustratie op zichzelf bestaat in diverse verbanden van uitersten van hoe men frustratie in eerste instantie kan ervaren en voelen.

En dan het ervaren van frustratie ook binnen het verband van andere delen en vormen in het eigen leven, en in herinneringen, en in ervaringen in het verleden en werk en verplichtingen en het is een heel multi-dimensionaal netwerk van dingen. Dus alleen in het woord ‘frustratie’ en alleen in het woord ‘moeder’ kan men een massief intern geest bewustzijn systeem netwerk openen binnen de eigen wereld en realiteit. Dus als men eenmaal comfortabel is met de onmiddelijke directe zelfvergevingsverklaring van één zin, is het om zelf te assisteren en ondersteunen om terug te gaan en kan men iedere individuele enkelvoudige zin nemen en het meer openen voor zelf.

Hierop doorgaande kan men zeggen dat jouw directe, onmiddelijke verklaringen meer je zelfvergevingsverklaringen zijn van je bewustzijn. Waar men als het ware de eigen bewuste gedachten of ervaringen verwoordt waar men zich algemeen bewust van is binnen de eigen wereld en realiteit, alleen binnen de dimensie van gedachten in het eigen bewustzijn en onderbewuste. Echter het geest bewustzijn systeem binnen de multi-dimensionale context, hiervan is het dan nodig om dieper in de lagen en dimensies te gaan binnen het eigen bewustzijn, onderbewuste en onbewuste om te kijken naar het nemen van de eigen zelfvergevingen naar het punt van werkelijke zelfverantwoordelijkheid. Zoals men door het schrijven van zelfvergevingen op de frustratie naar je moeder kijkt hoe men deze frustratie in de eerste plaats gecreëerd had.

Waarom heeft men deze frustratie in de eerste plaats gecreëerd naar de eigen moeder toe? Waar is dit begonnen? Waar kwam het vandaan? Was het door de tijd? Was het een gebeurtenis? Was het een herinnering? Was het omdat zij jou aan iemand herinnerde? Ik bedoel, het punt van zelfvergeving is jezelf leren kennen als het geest bewustzijn systeem, wat betekent dat je in jezelf moet graven en door deze lagen moet gaan en deze vragen moet stellen om voor jezelf uit te vinden door zelfvergeving in het wandelen van zelf als het eigen geest bewustzijn systeem terwijlje tegelijkertijd die relatie van afscheiding als het eigen geest bewustzijn systeem vrijlaat en je je tegelijkertijd realiseert en ziet en begrijpt wat men geaccepteerd en toegestaan heeft. Dus zelfvergeving op zichzelf is ook multi-dimensionaal met wat men wandelt als zelf in het wandelen van zelfvergevingen in relatie tot de bepaalde punten. Dus laten we gaan kijken naar wat vragen die men voor zichzelf kan stellen als men de zelfvergevingen wandelt tot een bepaald, specifiek punt. En één van de enkelvoudige verklaringen was:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om frustratie te ervaren naar mijn moeder toe”. En nu kijkt men naar de verklaring en het wordt bijvoorbeeld blanco in je. Herinner je dat blanco zijn een beschermings- en verdedigingsmechanisme is van het geest bewustzijn systeem om zelf niet dieper in zelf te gaan om werkelijk te onderzoeken wat het is dat zelf geaccepteerd en toegestaan heeft in deze frustratie en dus wat men in zo’n situatie doet met de geest is dat men zichzelf gewoon naar het fysiek breng en het uitschrijft. Dat is wat zo cool is aan het fysiek werkelijk doen in schrijven en zelfvergeving, men maakt het fysiek en praktisch. Want wanneer men gewoon begint met het kijken naar dingen in de geest kan de geest heel gemakkelijk al zijn beschermings- en verdedigingsmechanismen gebruiken zoals in hoe men dit zelf natuurlijk geprogrammeerd heeft, om zichzelf te beschermen en verdedigen voor het het eigen bestaan en de overleving. Dus het is een systeem, ik bedoel we hebben onszelf in zulk detail, specificiteit en precisie gecreëerd zodat we al onze beschermings- en verdedigingsmechanismen op een rij hebben binnenin om er zeker van te zijn dat we in feite niet veranderen. Hetgeen een punt is welke we allemaal constant door wandelen terwijl we door ons proces wandelen.

Dat is wat weerstand oorspronkelijk is. Het is één van de oorspronkelijke manifestaties van de geest in termen van energie om te proberen om zelf te stoppen in het werkelijk staan als zelf binnenin zelf en binnen het wandelen door het eigen geest bewustzijn systeem. Dus als het blanco wordt binnenin ga naar de vragen, stel jezelf deze vragen:

Waarom ben ik gefrustreerd met mijn moeder?” en dan kan men dieper gaan als een ‘waarom’ het punt niet omhoog brengt. Men kan vragen: “waar is de frustratie naar mijn moeder toe begonnen?” en dan komt er bijvoorbeeld iets op binnenin zelf en je herinnert je, ohja, ze vroeg me om de afwas te doen en je reageerde in frustratie toen ze je vroeg de afwas te doen en je zei in eerste instantie “nee” en toen schreeuwde en klaagde ze en toen gaf je uiteindelijk toe en deed de afwas in frustratie. Okay. Dus nu heb je je punt van waar het begon. Nu moet men overduidelijk gaan ontdekken – men kan teruggaan: “waarom ben ik gefrustreerd naar mijn moeder toe?” wat betekent, wat is de oorzaak, wat is de bron van de frustratie? Hoe heb ik de frustratie gecreëerd? Alsjeblieft iedereen gebruik al deze vragen die ik stel omdat het je zal assisteren en ondersteunen met het in specificiteit gaan van punten en hoe zelf zichzelf accepteert en toestaat om reacties te creëeren naar anderen toe.

Dan kan men teruggaan naar “waarom ben ik gefrustreerd en wat was de oorzaak of bron van de frustratie die ik ervoer naar mijn moeder toe?”en je ontdekt dat, okay, het was wanneer ze me vroeg om de afwas te doen, maar weer moet men hierin zien, realiseren en begrijpen dat de afwas met je moeder een externe gebeurtenis of manifestatie is; de frustratie is nog steeds intern. Je creërde die ervaring van frustratie naar haar toe. De frustratie is hetgeen waarvoor je zelfverantwoordelijkheid moet nemen. Dus dan is de vraag als: “waar kwam de frustratie vandaan? Waarom werd ik gefrustreerd?”. Dan realiseert men zich dat men gefrustreerd werd omdat je moest studeren en je had niet genoeg tijd en dan realiseer je je dat je jouw eigen frustratie over het hebben van onvoldoende tijd op je moeder afreageerde en het hele punt stapelde zich op tot in een bezeten staat, waar je zonder meer eindigde in een totaal gefrustreerd zijn met je moeder en nu moet je dit hele proces wandelen voor jezelf van het stellen van deze vragen om uit te vinden waar het allemaal begon.

Ik vergeef mezelf voor het gefrustreerd zijn met mijn moeder”. Nu wil je deze zin opnemen tot in het terugbrengen naar zelf/zelfverantwoordelijkheid. Want, ja de frustratie was ervaren naar je moeder toe maar jij creëerde die frustratie, je wilt uitvinden HOE je deze frustratie creëerde zodat je jezelf kunt assisteren en ondersteunen om in interactie te zijn met je realiteit en stabiliteit en NIET met frustratie. Ik bedoel, het is een veel comfortabelere ervaring in deze toch al zo hectische wereld om dit gewoon te wandelen in stabiliteit en ademhaling en niet onnodig gefrustreerd te raken als men hier doorheen gaat. Dus ga verder vanaf:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om frustratie te ervaren naar mijn moeder toe”; vraag jezelf: “okay waarom was ik gefrustreerd met mijn moeder? Waar kwam deze frustratie vandaan? Hoe heb ik deze frustratie gecreëerd? Waarom heb ik het naar haar toe aangewend, waarom heb ik het op haar geprojecteerd?” Omdat de afwas doen bijvoorbeeld weer tijd in zou nemen en ik zou tijd verdoen aan de afwas wanneer ik had kunnen studeren. Dus, en weer, de eigen zelfvergevingen, als men eenmaal de vragen gesteld heeft en men kwam tot de realisatie dat; men creëerde de frustratie vanwege tijd binnen de eigen wereld en context, welke weer brengt tot de volgende deur van zelfvergeving binnenin zelf, welke is: zie okay je reageerde in relatie tot tijd en dan zal de eigen zelfvergeving een hele andere frustratie-deur openen in relatie tot tijd dus men komt dan wat later tot dit punt, maar voor nu moet men door de zelfvergevingen wandelen van hoe je de frustratie in de eerste plaats gecreëerd hebt.

Dus je zegt; wanneer je de vragen gesteld hebt en door de vragen gewandeld bent heb je gezien hoe het zich heeft uitgespeeld: je was iets te drinken gaan halen, je moeder vroeg je om de afwas te doen, je was op je weg terug om te gaan studeren, je werd gefrustreerd omdat je binnenin jezelf ervoer dat je niet genoeg tijd had, je moeder klaagde en jammerde en schreeuwde en je gaf toe en je deed de afwas in frustratie. Dus je wilt zelfvergeving toepassen op dit geheel hoe het zich heeft afgespeeld; omdat het nog steeds als een herinnering in jou bestaat en als men zich niet bevrijdt van dat moment binnenin zelf door zelfvergeving, wat gebeuren zal is; het zal deze en zulke momenten zijn die zich opbouwen als lagen als herinneringen binnenin jezelf en dan zal er bijvoorbeeld op een dag opnieuw iets gebeuren met je moeder en het zal alleen frustratie zijn welke naar buiten komt en totaal bezit van je neemt, omdat ze raakte als een externe gebeurtenis aan dit gehele herinneringssysteem binnenin jezelf dat zich opgebouwd had als frustratie binnen je welke je niet doorgewerkt had of effectief had vrijgegeven en dan moest het voor jou in bezetenheid gaan om aandacht te geven aan de frustratie, in plaats van zelfverantwoordelijkheid te nemen en het los te laten.

Dus, wandel de tijdlijn:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om gefrustreerd te worden toen mijn moeder me vroeg om de afwas te doen, omdat ik eigenlijk gewoon iets te drinken was gaan halen en ik op weg was om te gaan studeren en de frustratie kwam op omdat ik voelde dat ik niet genoeg tijd had om het studeren af te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te reageren in frustratie naar mijn moeder toe, zelfs nog meer toen ze begon te jammeren en klagen en schreeuwen, omdat ik voelde dat ze me in de positie plaatste waarin ik gedwongen werd en verplicht was om de afwas te doen en de frustratie bouwde zich zelfs nog meer op omdat ik opnieuw aan het teruggaan was naar het onvoldoende tijd hebben om te studeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om de afwas te doen in frustratie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om in die frustratie, backchat te hebben in mijn geest naar mijn moeder toe voor het mij laten doen van de afwas waarin ik zelfs zover ging dat ik naar haar aan het schreeuwen was in mijn geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zolang aan deze frustratie heb vastgehouden.

Dus dit zijn gewoon voorbeelden van het toepassen van zelfvergeving voor het moment. Het zijn, alsjeblieft, het zijn alleen voorbeelden, je kunt veel dieper gaan in dat hele moment voor jezelf en dan neemt men het tot aan de eigen frustratie met tijd en dan wandel je tot jouw punt van:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om mijn eigen frustratie, welke ik creëerde binnenin mezelf met het niet voldoende tijd hebben, af te reageren op mijn moeder.

Dus je zelfvergevingen zullen altijd in de context zijn van zelfverantwoordelijkheid. Wees ook voorzichtig met die neiging om namen en mensen te plaatsen binnen de eigen zelfvergevingen in de context van hen beschuldigen, zoals bijvoorbeeld: als de eigen zelfvergevingen nu nog steeds in de context is van frustratie en men gaat in detail, dan zouden de eigen zelfvergevingen details bevatten over je moeder in plaats van details over het nemen van zelfverantwoordelijkheid van jou voor jezelf. Dus dan zou het zijn als:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om gefrustreerd te zijn met mijn moeder die de hele tijd naar me schreeuwde, omdat ze de hele tijd naar me schreeuwde en ze mij gefrustreerd maakte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om gefrustreerd te zijn met mijn moeder, omdat ze niet gewoon wilde stoppen met me van alles te vragen en omdat ze niet wilde stoppen met me van alles te vragen, werd ik gefrustreerd.

Dus je ziet hier deze twee voorbeelden waar je het je moeder kwalijk neemt en je haar de oorzaak of het beginpunt maakt van waarom je gefrustreerd bent. Je zelfvergevingen zullen altijd in de lijn zijn van:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gefrustreerd te worden naar mijn moeder toe omdat ik mijzelf toestond en accepteerde om veroordelend te zijn ten aanzien van de hoeveelheid tijd die ik heb.

Dus je zelfvergevingen zullen altijd terugkomen bij zelf in je verklaringen en zullen dan een werkelijk aannemen en realiseren zijn van wat ZELF heeft geaccepteerd en toegestaan. Het heeft nooit met een ander te maken. Een ander kan als een kortstondig punt zijn om een deel van onszelf te tonen dat we accepteren en toestaan en je kunt een persoon natuurlijk noemen in de context zoals je deed:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om gefrustreerd te zijn met mijn moeder”. Maar dat kan als deze ene verklaring zijn, het is als een introductie om context te geven aan waar het allemaal begon en dan kun je dieper gaan in je zelfvergevingen en het terugbrengen naar Zelf naar waar je realiseerde: “okay ik reageerde mijn frustratie die ik creëerde op haar af door het punt wat ik onder ogen aan het zien ben in relatie tot tijd”.

Okay dus hier is gewoon een voorbeeld van hoe Effectieve Zelfvergeving te wandelen en hoe Effectieve Zelfvergeving iemand altijd dieper zichzelf in leidt en meer en meer en meer een punt opent.

Dus hier is dat ene voorbeeld met de moeder welke we leiden naar het punt van frustratie en tijd en dan kan men zelfs in tijd zelf gaan: “wat is de eigen relatie met tijd, waarom heeft iemand gevoelens en emoties en definities geaccepteerd en toegestaan in relatie tot tijd?”. Dan kan men frustratie op zichzelf nemen en kijken naar alle mensen, situaties en gebeurtenissen waartoe men frustratie ervaart. Wandel de praktische, fysieke tijdlijn van de eigen zelfvergeving. Maak het zo specifiek als mogelijk en zoveel als mogelijk met de samenhang tot het bepaalde punt welke zelf onder ogen ziet. Houdt het op één lijn, ruimte-tijd, wandel de werkelijke praktische fysieke gebeurtenissen.

Video 2012: What is Effective Self Forgiveness?

(transcript Larry Manuela; vertaling Ingrid Schaefer)

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

WAAR BEGIN IK met Zelfvergeving? (vertaling)

Zelfvergeving

Hi dit is Lilly en in dit video-interview geven we wat meer perspectieven in relatie tot het starten van Zelfvergevingen en assisteren en ondersteunen we degenen die binnenin zichzelf de vraag onder ogen zien van WAAR begin ik met Zelfvergevingen en dit punt is dus eerder besproken, hoe dan ook zijn er nog steeds veel mensen die met dat punt worstelen in zichzelf van waar begin ik, met wat begin ik?

En dus zullen we in dit video-interview wat meer interne geestpunten bespreken in het onder ogen zien van deze vraag in onszelf wanneer we starten met Zelfvergevingen, omdat klaarblijkelijk zoals alleen het geestbewustzijnssysteem kan doen, er vele lagen zijn in de dingen die opkomen in onszelf. Dus als eerste om zelf te assisteren en ondersteunen met de vraag van wanneer of met wat begin ik met het toepassen van Zelfvergeving om er zeker van te zijn dat het geen excuus, validatie of rechtvaardiging is die men probeert of tracht te gebruiken om zichzelf te manipuleren in het uitstellen van de feitelijke start van het wandelen van de toepassing van Zelfvergeving, is wanneer deze vraag opkomt in zelf en er is bezorgdheid aan gehecht; het zal ervaren worden, het zal een hele vage subtiele bezorgdheid zijn die men zal ervaren net onder het diafragma, precies in het centrum van de solar plexus. Het zal een zeer zeer vluchtige subtiele energie zijn.

Dus stel jezelf de vraag: “waar begin ik met Zelfvergeving” en als die bezorgdheid opkomt in zelf met deze vraag, betekent het dat men feitelijk deze vraag gebruikt als een excuus, validatie of rechtvaardiging. Men is opzettelijk Zelf aan het saboteren in het starten van het toepassen en wandelen van Zelfvergeving en Zelf heeft in feite het antwoord al van waar te beginnen. Of als de vraag is “met wat te starten in het toepassen van Zelfvergeving” en dat vluchtige gevoel van bezorgdheid komt op dan weet men precies met wat en waarvoor te starten in de toepassing van Zelfvergeving, maar is men opzettelijk aan het proberen en trachten zichzelf te manipuleren in het saboteren van zichzelf en het eigen proces van verandering door het gebruiken of misbruiken van een vraag om het te doen lijken alsof Zelf machteloos is of tot slachtoffer gemaakt in het zichzelf assisteren en ondersteunen om te leren hoe iets te doen en het dan ook werkelijk te doen en door te wandelen, voor en als Zelf.

Dus dan, wat we voorstellen wanneer je je realiseert dat deze vraag gesteld is in bezorgdheid en je gezien, gerealiseerd en begrepen hebt in Zelfeerlijkheid dat men zelf accepteert en toestaat deze vraag te gebruiken of misbruiken om zich achter te verschuilen, om te rechtvaardigen, een excuus te valideren WAAROM Zelf niet gestart is of niet start of bang is of dat soort dingen; ik bedoel de angst in zichzelf, als dat opkomt in het onder ogen zien van Zelfvergeving, als deze bezorgdheid zijn intrek neemt als angst als een niet-weten waar te starten of met wat te starten, dat punt van ‘ik weet het niet” wil ook zeggen dat het geestbewustzijnssysteem dit gebruikt voor manipulatie en het tot slachtoffer maken van zichzelf in het onder ogen zien van Zelf in een bepaald punt of een bepaalde manifestatie.

Dus in een algemene context binnen het eigen proces, accepteer en sta de uitspraak “ik weet het niet” NIET toe, omdat de geest van deze uitspraak houdt, omdat men in deze uitspraak de beslissing aan het maken is om in feite de eigen macht weg te geven aan het geestbewustzijnssysteem. Omdat je zegt: “ik weet het niet”. Toch in diezelfde uitspraak is men de geest macht aan het geven omdat men zich dan minderwaardig maakt binnenin zichzelf, men vermindert zichzelf, terwijl alles wat nodig is, is een ademhaling, een vrijmaken, een onderzoek, een lezen, een informatie verkrijgen, vragen stellen, verzekeren dat men volledig begrijpt wat het is dat men nodig heeft om te doen, zijn, leven en uitdrukken en dan doet men het voor Zelf. Dit is een eenvoudig toepassen van het onderwijzen van Zelf in een bepaald nieuw punt dat Zelf onder ogen ziet. Dus daarom, een ander perspectief van waarom en hoe we weten dat het punt van in bezorgdheid gaan wanneer je vraagt “waar start ik met Zelfvergeving” of “met wat start ik de Zelfvergeving”; je context van waarom en hoe dit een rechtvaardiging, validatie of een excuus is om niet gewoon te starten, is omdat men ALLE voorbeelden heeft die er zijn op de forums, er zijn vele mensen op de forums die assisteren en ondersteunen en een eenvoudige stap om te nemen is het te vragen.

En daarom, als deze vraag in zelf voor langer dan een week in zelf blijft is het overduidelijk zelfmanipulatie en saboteren omdat de ondersteuning en assistentie recht tegenover je is met een klik van een knop en dan in het punt van ‘ik weet het niet” is een absolute ontwikkeling van dat punt van zelfmanipulatie. Want opnieuw AL iemands voorbeelden zijn hier. Men kan eenvoudig vragen en Zelf zal ontvangen en het Desteni-forum is beschikbaar. Er zijn vele menselijke wezens die hun praktische processen wandelen en er zijn moderators die elke dag assisteren en ondersteunen met het verzekeren dat iedereen geassisteerd en ondersteund is naar beste kunnen dat ze hebben dienovereenkomstig hun eigen leven. Hoe dan ook, daarom in de neiging van zelf tot slachtoffer maken in het gebruiken van het excuus ‘ik weet het niet’, realiseer je dat, dat is een echt geestmanipulatiepunt, waar men in onmiddellijke inferioriteit gaat, zelfvermindering, het beperken van zelf, terwijl alles wat nodig was vanaf het begin was eenvoudig het luisteren naar interviews, het deelnemen op de forums, en vragen stellen.

Daarom, als men bijvoorbeeld iets ziet in relatie tot Desteni en men is benieuwd ernaar en men zou eigenlijk meer willen weten, liever dan in dat punt te gaan van in de geest vallen in een ‘ik weet niet wat er gebeurt’, veeleer STOP, ADEM, sta op en VRAAG. Dus kijk naar dit punt in het algemeen door het eigen leven heen waar men onmiddellijk, alleen omdat men het niet weet, men in het persoonlijk nemen gaat en in slachtofferschap, inferioriteit, zelfbeperking, zelfvermindering in plaats van te gaan als “okay ik begrijp dit nog niet, laat me het uitzoeken”. Alleen dit punt veranderen in je wereld, in je realiteit zal zelf al assisteren en ondersteunen met het meer Zelfsturend worden binnenin Zelf en het proces van Zelf.

Okay, dus we zijn terug bij, waar men gaat in “hoe pas ik Zelfvergeving toe” of “waar start ik met Zelfvergeving” en wanneer er een bezorgdheid opkomt; wat we aanraden is om te kijken naar de bezorgdheid en Zelf te assisteren en ondersteunen met wat Zelfvergevingen, precies daar waar de bezorgdheid opkomt. Men kan bijvoorbeeld starten met de bezorgheid die opkomt met bijvoorbeeld dit interview waarin men ziet, realiseert en begrijpt dat er een energie of reactie opkomt met het stellen van de vraag. Als de vraag echt is, als wanneer men werkelijk te weten wil komen hoe en waar te starten, dan zou het een directe vraag zijn en het zou niet alleen maar blijven rondhangen in je geest en gebruikt worden als een excuus om naar de forums te gaan en te klagen.

Het zal een rechtstreekse directe vraag zijn die opkomt en omdat…als het werkelijk zo is dat je te weten wilt komen hoe het is dat je iets doet of waar te beginnen, je daadwerkelijk zal gaan vragen hoe het zit en het zal een heldere, direct mededelende vraag zijn. Terwijl, als men in reactie iets vraagt door een verborgen agenda, het gevraagd zal worden in de aard van klagen of jammeren of humeurigheid. Dus men zal duidelijk het verschil zien tussen het accepteren en toestaan van zelf om een vraag te gebruiken als een punt van manipulatie terwijl als het werkelijk een vraag is, men het VRAAGT en ontvangt wat het is dat zelf feitelijk naar op zoek is. Dus men kan in het stellen van die vraag van “waar te beginnen met Zelfvergeving” of “hoe te beginnen met Zelfvergeving als die bezorgdheid opkomt”, indiceren dat zelf al WEET waar te beginnen en hoe te beginnen; zelf WIL niet beginnen, omdat je niet wilt veranderen.

En dan zal men proberen en verder schuilen in klagen en jammeren en humeurigheid over waar te beginnen en hoe te beginnen, terwijl alles hiervan werkelijk als een kind is die zijn kont in de krib gooit als niet ter wille zijn om te veranderen en zal proberen om je proces uit te stellen zolang als je kunt door feitelijk het starten te saboteren om niet te hoeven starten, om niet te hoeven veranderen. Dus voor degenen die vastzitten in deze tijdslus (time-loop), realiseer je dat tot op zekere hoogte, je WEET waar te starten en hoe te starten en degenen die vragen waar te starten en hoe te starten als een eenvoudige directe vraag die onmiddellijk opkwam binnenin hunzelf en onmiddellijk in manifestatie en een vragen om ondersteuning en assistentie overging; zij weten feitelijk ook waar te starten en hoe te starten, maar alleen in het stellen van die vraag is het meer een cross-referencen en een bevestigen van hetgeen ze al weten en dat is cool. Dus weet, realiseer en begrijp dat we NIET zeggen dat voor degenen die ongerustheid ervaren in het waar te starten en hoe te starten, we zeggen niet, vraag niet. We laten eenvoudig zien wat het is dat je accepteert en toestaat in jezelf in die reactie met de vraag en dat men daar feitelijk het punt onder ogen ziet van ‘angst om te veranderen’.

Dus men kan onmiddellijk hierin je Zelfvergevingsverklaringen wandelen en men start eenvoudig:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om ongerustheid te ervaren met het stellen van de vraag hoe te starten en waar te starten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om eigenlijk te reageren op Zelfvergevingen en het niet toe te willen passen omdat ik feitelijk angst ervaar om binnenin mijzelf te veranderen en daarom probeer ik deze angst te verbergen in een ongerust zijn over Zelfvergevingen en dan door de vraag van waar te starten en hoe te starten te veranderen in een manipulatie punt om te proberen mijn proces te rekken zoveel en zolang als mogelijk om te valideren, rechtvaardigen of excuseren waarom ik niet gewoon start.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb om eenvoudig te vragen om ondersteuningen assistentie in waar te starten en hoe te starten, maar in plaats hiervan de vragen te gebruiken als een manier van zelfmanipulatie en te proberen anderen te manipuleren om me te ondersteunen of helpen of valideren in mijn ervaring van hoe te starten en waar te starten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb om te zien, realiseren en begrijpen dat ik in feite al weet waar te starten en hoe te starten; ik ben en zal misschien onzeker zijn maar ik kan ook alleen om bevestiging vragen; maar mezelf toestaan en accepteren om te proberen de vragen te gebruiken en misbruiken als een manier om mijzelf niet onder ogen te zien, is onacceptabel.

En zo kan men vanuit daar starten en uitbreiden zelfs op dit interview voor jezelf als je dat zou willen, als je vindt dat je bezorgdheid en angst ervaart in het punt van waar te starten en hoe te starten en realiseer je dat die reactie eenvoudig jij bent die angst en bezorgdheid ervaart in jezelf over veranderen. En dan om dat punt onmiddellijk te transcenderen, wandel je de Zelfvergeving en dan vraag je het op de forums. Je kunt delen: “okay, dit is mijn begrip van Zelfvergeving, is dit juist, kun je me assisteren en ondersteunen met meer perspectief?”.

Ik bedoel dat is werkelijk eenvoudig om te doen. Vraag liever om assistentie en ondersteuning dan dat je een hele situatie of een scenario creëert in je geest bewustzijn systeem, het om en om vormend waarin je probeert te zoeken naar een antwoord, terwijl Zelfvergeving klaarblijkelijk geen ‘normaal’, huidig deel is van je leven, dus voor de hand liggend zul je het nodig hebben om er meer over uit te zoeken. Dus in plaats van te gaan in het persoonlijk nemen omdat men iets nog niet begrijpt, is het beter het te vragen.

En dat is ook echt een ego punt met menselijke wezens, omdat we altijd denken dat we het allemaal weten. En dan gaan we in onze ego’s en proberen dingen uit te vinden in onze geest terwijl we het NIET allemaal weten. Dus laat het ego gaan, vraag om ondersteuning en assistentie. Het is allemaal hier op het Desteni-forum, je zult vooral naar interviews geleid worden en zo kun je je proces beginnen, je kunt je zelfvergevingen zelfs delen op de forums en wanneer je hierin wat meer comfortabel wordt kun je een kijkje nemen bij ons Desteni-I-Process waar je geassisteerd en ondersteund wordt met het meer praktisch verenigen van Zelfvergeving in je wereld en realiteit, meer gestructureerd in relatie tot specifieke punten waar je geleid wordt door een heel proces van de voornaamste manifestaties van je totale geest bewustzijn systeem en word je praktisch, punt voor punt geleid over waar Zelfvergeving op toe te passen. Okay heel erg bedankt.

Video 2011: WHERE do I START with Self Forgiveness?

(transcript Larry Manuela; vertaling Ingrid Schaefer)

——————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Ondersteuning in Zelfvergeving in het door Weerstanden heen Duwen bij Schrijven en Spreken (vertaling)

Spreken

Hoi dit is Lilly en Lindsay is hier met mij interviews aan het doen en terwijl we de interviews aan het doen waren, kwam er een interessant punt op welke velen hebben ervaren en zelfs wij in het begin van het proces en zo ook Sunette en ik ben er zeker van dat velen hieraan kunnen relateren, waar deze weerstand is en die angst en ongemak dat opkomt in het begin van werkelijk jezelf een stem geven in het openlijk spreken en uitdrukken van jezelf met anderen en dit is in relatie tot schrijven en het doen van interviews waar men zich realiseert dat in het doen van dit schrijven en delen en spreken en delen van Zelf, dat je jezelf in het moment onder ogen gaat komen en eigenlijk is dit een nogal afschrikwekkend vooruitzicht, omdat we feitelijk nooit opzettelijk onszelf hebben uitgedaagd om in deze positie te staan, zeggende: okay, ik ga spreken, delen en mezelf uitdrukken, wie ik ben, mijn inzichten, mijn perspectieven, mijn proces, mijn ervaringen, en en daardoor zal dit richting gevende moment van Zelf in eerste instantie ontmoet worden met weerstand, ongemak en angst vanwege de natuurlijke Zelfbeweging, waarin we eerder erg gemakkelijk onszelf konden verstoppen of onszelf konden bedekken met persoonlijkheden, excuses en rechtvaardigingen om niet werkelijk onszelf te hoeven laten zien zogezegd.

Dus, hiermee hebben we besloten om samen een interview te doen met Zelfvergevingen om diegenen die starten met hun proces van het delen van hun schrijven en video interviews als wel diegenen die er al mee werken en die nu en dan nog steeds dit punt van angst en weerstand onder ogen zien, te assisteren en ondersteunen

Okay dus ik zal starten en dan zal Lindsay ook spreken (Zeg ‘hallo’ Lindsay – ‘Hi’) en ik zal een verklaring doen en dan zal Lindsay een verklaring doen en zo zullen we het een beetje doorwandelen, om wat perspectief en ook een praktisch voorbeeld te geven van hoe je Zelfvergevingen te wandelen in wat opkomt in het moment.

Okay dus ik zal starten:

Lilly: Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om angst te ervaren om mezelf uit te spreken en uit te schrijven.

Lindsay: Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om angst te ervaren om het Zelfsturende principe te zijn in ieder moment van adem in het uitdrukken van mezelf als wat ik zie en in plaats hiervan in een punt te gaan van ‘ik weet het niet’ of ‘wat als ik een vergissing maak’.

Lilly: Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om toe te geven aan de angst in het moment waarop ik mezelf onder ogen zie in mijn schrijven en spreken en hierin angst te accepteren en toe te staan, waarin ik feitelijk de verklaring maak dat angst meer is dan ik en dat ik geen positie neem in dat zelfsturende principe van het bewegen van mezelf door en voorbij die angst om een levende beslissing te nemen van wie ik beslis te zijn, in plaats van angst te accepteren en toestaan om te beslissen voor mij.

Lindsay: Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een persoonlijkheid te creëren rondom het spreken in plaats van het Zelfsturende principe te zijn waarin ik een idee gecreëerd heb dat, ik in elk moment kan spreken, maar alleen wanneer de omgeving binnen mijn voorkeur is in de beperkingen die ik voor mezelf gecreëerd heb, in plaats van als mezelf HIER te spreken in ieder moment, wat ik ook spreek, als het Zelfsturende principe van mezelf.

Lilly: Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om toe te geven aan een geloof en aan de rechtvaardigingen, excuses en validaties die ik verzonnen heb en geprogrammeerd en gecreëerd heb in mezelf van, ik kan dit niet of ik weet niet hoe dit te doen, of ik ben er niet klaar voor of mensen zullen me gaan veroordelen, of ik ben niet goed genoeg, of ik ben niet genoeg voorbereid, in plaats van de werkelijke eenvoud te zien, realiseren en begrijpen van het gewoon doen, van ademen, mezelf staande krijgen en spreken, wat in essentie hetgeen is wat ik elke dag doe; ik spreek, ik communiceer, ik deel en druk me uit, alhoewel; het was gemakkelijk voor me, omdat ik de werkelijke MIJ verstopte en bedekte en verdedigde met persoonlijkheden en dus het gemak van communicatie is feitelijk een voorgeprogrammeerde persoonlijkheid, waarin nu met het onder ogen komen van mezelf in mijn schrijven en spreken, ik de werkelijke ‘mij’ stuur en blootstel en daardoor is het zo moeilijk en is het zo moeilijk geworden, in de ervaring hiervan om mezelf uit te dagen om MEZELF uit te spreken en niet een persoonlijkheid als een VERBORGEN ZELF en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen hoe al die rechtvaardigingen, excuses en validaties, er zijn om me te beschermen achter mijn persoonlijkheden om mezelf niet onder ogen te hoeven zien.

Lindsay: Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een idee te creëren dat ik beter spreek in termen van video’s en vlogs als ik alleen ben zodat ik me kan verschuilen achter of mezelf niet hoef bloot te stellen aan het Zelfoordeel waarin en als wat ik besta omdat ik gewoon kan gaan en het uit kan wissen of neerleggen en ik niet HIER hoef te zijn en mijzelf door een vergissing heen te spreken en wandelen en bij het maken van een vergissing is het okay en niet iets dat verborgen hoeft te worden als ik hier ben als mijzelf, geen schaamte dan, het is geen punt dat me zou verhinderen om me uit te drukken in ieder moment.

Lilly: Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om mezelf te laten denken, geloven of waarnemen dat ik niet capabel ben om te delen, me uit te drukken of mezelf bekend te maken, terwijl dat idee, die waarneming en dat geloof in het niet capabel zijn, in feite nogmaals een oordeel, excuus of validatie voor me is om mezelf niet onder ogen te zien in mijn schrijven en mijn spreken door video interviews, omdat ik weet dat tijdens en in het spreken en schrijven, ik in feite mezelf zal zien en in dat zien is er geen manier om te accepteren en toe te staan dat ik mezelf verschuil omdat ik zichtbaar ben, ik ben hier, tegenover mij, voor mij en daarom, ieder excuus, iedere reden en rechtvaardiging waar ik mee kom om niet te schrijven of spreken, is in feite mezelf die probeert om mijn persoonlijkheden als ideeën van mezelf te verdedigen of beschermen, omdat deze altijd op de voorgrond stonden van het verhinderen van mijn Zelfverandering, van het mezelf stoppen van werkelijke, echte Zelfverandering, omdat voor mij om mezelf te veranderen, het nodig is dat ik mezelf werkelijk leer kennen, om mezelf te zien, om te realiseren, zien en begrijpen wat verandering nodig heeft en daarom vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb om mezelf te zien, realiseren en begrijpen hoe in het onder ogen zien van mezelf in schrijven en spreken, een feitelijke Zelfsturende beweging en toepassing aanwezig is van het openen van de deur voor mezelf naar en als verandering.

Lindsay: Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te participeren in een punt van Zelfsabotage in het plezier van het mezelf uitspreken hier als mezelf en hierin mezelf te onderzoeken als wie ik ben en mezelf de kans te geven om te ontdekken wie ik ben, maar in plaats hiervan te willen schuilen onder de lagen die ik gecreëerd heb voor mezelf zodat ik mijn ideeën, waarnemingen en overtuigingen van wie ik ben kan behouden, welke geen werkelijke context hebben binnen de levende realiteit en ik zie, realiseer en begrijp in dit moment dat als dat is wie ik ga zijn, als ik mezelf toewijd aan LEVEN zijn, dit alles sowieso weg moet gaan. Dus laat ik dit gewoon allemaal los zodat ik hier ben, mezelf uitsprekend in ieder moment.

Lilly: Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb toe te geven aan de ongerustheid die opkomt in mij als nervositeit die oprijst als een storm van emoties en gevoelens, die voelt als een vulkaan die uitbarst het moment voordat ik zelfs voorzie of overweeg mij uit te schrijven of spreken met anderen in het delen, laten zien en onthullen van mijn proces die ik wandel als mezelf en in deze toegestane ongerustheid en nervositeit saboteer ik mijn mogelijkheid tot Zelfverandering, zelfs voordat ik mezelf de mogelijkheid heb gegeven om het werkelijk te doen en daarom kom ik op voor mezelf om te accepteren en mezelf toe te staan om mijzelf die mogelijkheid te geven tot het werkelijk doen en zien wie ik ben in en voorbij de persoonlijkheden en reacties om uit te vinden wat er voorbij dit onbekende is.

Okay dus hier zijn wat voorbeelden voor iedereen om te zien hoe te wandelen door toepassing van Zelfvergevingen in het onder ogen zien van Zelf als de nervositeit, ongerustheid en angsten welke eenvoudig een Zelfsaboterende persoonlijkheidsmanifestatie is zoals Lindsey genoemd heeft in haar Zelfvergevingen evenals in het Zelf niet eens de kans geven om het te doen. Ik bedoel als je meer praktisch en ook fysiek wilt zijn, binnen dat proces van het wandelen door die angsten, ongerustheid en ervaringen, is het juist door het zelf doen van interviews en schrijven. Wandel door het proces van comfortabel worden en het werkelijk doen en het brengen van jezelf door de uitdagingen, gaande van het schrijven naar het spreken met Zelf, dan naar het delen op de forums, dan naar het doen van interviews, ik bedoel; we hebben een hele gemeenschap daar die Zelf en Elkaar assisteert en ondersteunt in het wandelen door en als dit proces. Bedankt.

Video 2011: Self Forgiveness Support in Pushing Through Resistances to Writing and Speaking

(transcript Larry Manuela; vertaling Ingrid Schaefer)

——————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Het Schrijven van Zelfvergeving (vertaling)

Schrijven

Zie je, zonder Zelfvertrouwen is er geen Zelf. Zonder Zelfvertrouwen is er geen Waarde. Zonder Zelfvertrouwen is er geen Leven. Zonder Zelfvertrouwen is er geen Integriteit. Zonder Zelfvertrouwen is er geen Gelijkheid. Zonder Zelfvertrouwen is er slechts illusie, bedrog, angst, onzekerheid. Het maakt niet uit hoe onzeker het universum is, als jij zeker bent van Wie Je Bent en hoe ieder ander Zou Moeten Zijn, heb je geen zekerheid van het universum nodig omdat Jij de uitkomst bepaalt.

Dus, Zelfvergeving binnen het aardse proces van het fysieke MOET in schrijven zijn. Als het niet in schrijven is, waar kun je dan bewijzen dat je door het proces van Zelfvergeving bent gegaan in tijd-ruimte, waar je de details kunt delen van jouw vergeving, welke laat zien dat je de totaliteit van de creatie in overweging hebt genomen in jouw vergevingen. Je kunt niet tot een punt komen waar je jezelf vertrouwt en dit delen met ieder ander zonder angst. Vergeving moet in schrijven zijn. Als je iemand vindt die beweert dat ze vergeving hebben gedaan, dat ze zelfvergeving hebben gedaan en ze hebben dit niet neergeschreven en ze kunnen jou dit schrijven niet laten zien, dan zijn ze niet gelijk. Ze zijn niet echt en hun vertrouwen is niet echt; ze vertrouwen een Geloof, ze vertrouwen zichzelf niet, ze vertrouwen Hoop, ze vertrouwen zichzelf niet, ze vertrouwen Liefde, ze vertrouwen zichzelf niet. Ze vertrouwen iemand anders, ze vertrouwen zichzelf niet.

In de Zelfvergeving zal de Zelfeerlijkheid te voorschijn komen. Zelfeerlijkheid is het fundament voor Zelfcorrigerende uitspraken, welke geschreven moeten worden. In de Zelfcorrigerende uitspraken zal de vergeving zichtbaar worden die gedaan is. In de Zelfcorrigerende uitspraak zal het een uitspraak zijn van: Ik Vertrouw Mijzelf om dit nu te leven en voor altijd. Als deze corrigerende uitspraak niet gedaan is, is er GEEN WEG. Zelf zal te voorschijn komen, Ontwaken als het levende Zelf in Zelfvertrouwen. Als het geschreven is en terwijl je het aan het schrijven bent, in jou, zul je zien wat het betekent om het te leven en wat er nodig is voor jou, om als jou te vertrouwen om de corrigerende uitspraken te leven welke in overweging is van de gelijkheid van wat leven is in ALLE WEGEN HIER, als er geen systeem is. Het systeem is tijdelijk, leven is dit niet. Als je het systeem omarmt, ben je geen leven; toch als leven kun je in het systeem zijn en blijven als leven, omdat je jezelf vertrouwt als leven. En dienovereenkomstig kun je jezelf en het systeem purificeren om leven zelf te worden. Als je dit niet doet, word je gelijk aan wat het is dat je toestaat.

Daarom, het fundament van Zelfcreatie:

Zelfvergeving in schrijven

Zelfcorrigerende uitspraken in schrijven

En dan het derde punt:

Dit werkelijk leven in Zelfvertrouwen, in iedere ademhaling

Adem voor adem, je realiserende dat iedere ademhaling een moment representeert, een begin en een einde, een tussenin, een eeuwigheid. Tijd heeft een begin en een einde. Leven NIET. Leven participeert soms in tijd. Maar als je verdwaald raakt als tijd ben je niet langer leven en alles dat overblijft, zijn gedachten en deze gedachten zijn voorbijgaande momenten, je kunt ze niet vertrouwen. Kijk, dan zegt de gedachte dit, dan zegt de gedachte dat, dan geeft de gedachte een ander antwoord, niets hiervan is consistent. Denken is GEEN creatieve kracht, het is een bedriegende kracht waar men verloren is en je kunt verloren blijven voor een eeuwigheid. Want in gedachten, in verbeelding ben je slechts een energie die de hele tijd van vorm verandert. Geen standvastigheid, geen stabiliteit, geen realiteit. Het is niet nodig een wezen in overweging te nemen die bestaat als energie op welke manier dan ook, omdat dit wezen niet echt is, dit wezen kan nooit te vertrouwen zijn met leven, omdat het wispelturig is, het verandert de hele tijd van gedachten in de naam van zijn Zelfzucht, het heeft geen integriteit, het is niet standvastig, het kan niet overeenkomstig staan met leven Wat Er Ook Gebeurt, en het zal verloren blijven en dus niet bestaand. Het is het beste voor dit om niet te bestaan.

Zelfvertrouwen, wie zal staan? Dat zal werkelijk leven zijn, waar geen angst bestaat, waar liefde onnodig is, omdat het slechts een polariteit is. Omdat Leven Alles omarmt en wat er ook bestaat, of het illusie is of polariteit, Leven stuurt zichzelf in Zelfvertrouwen voor het beste voor alles en iedereen in iedere ademhaling, in ieder moment, op iedere manier.

Video: The writing of Self –Forgiveness

(transcript Larry Manuela; vertaling Ingrid Schaefer)

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/