10. Making Love Visible – Het Zichtbaar maken van Liefde (deel 2)

Polen bos2

My Declaration of Principle – Mijn verklaring van Principes

10. Making Love Visible – through me not accepting/allowing anything less than my utmost potential, I support those in my life to reach their utmost potential, to love them as I have shown love to myself by gifting to me my utmost potential, the best life/living experience and show others as I have shown myself what it means to LIVE

10. Het Zichtbaar maken van Liefde – door zelf niets minder te accepteren / toe te staan dan mijn uiterste potentiëel, om hen lief te hebben zoals ik mijzelf liefde heb laten zien door mijzelf mijn uiterste potentiëeel te geven, het beste leven / de beste levende ervaring en om anderen te laten zien zoals ik mijzelf heb laten zien wat het betekent om te LEVEN.

In de afgelopen zes maanden heb ik alles gegeven wat ik in me had om in samenleven met een partner voor en als mezelf en hierin als voorbeeld, te leven wat het betekent om uiteindelijk niets minder dan het beste toe te staan in mezelf, in een ander en in mijn leefomgeving. Dit is niet zonder vallen en opstaan gebeurd en ging nog gepaard met veel in reactie ‘schieten’ van mijn kant. Echter door dit steeds te vergeven en corrigeren in en als mezelf en verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in mijn reacties en leefsituatie, wordt langzaam zichtbaar wat dit inhoudt in praktische zin. En dan komt er een moment van loslaten zodat een ander de verantwoordelijkheid voor en als zelf kan gaan nemen en uitbreiden en zodat ik verantwoordelijkheid kan nemen voor mezelf in en als dit alleen staan. Als ik dit niet zou doen, zou ik het principe van zelfstandigheid te niet doen, in mezelf en in een ander.

11. No one can save you, save yourself – the realisation that the tools and principles of Desteni is the guide, but I must walk the path myself. We are here to assist and support each other in this process from Consciousness to Awareness/LIFE and what it means to live – but the process itself, where you are alone with yourself in your own Mind: is walked alone

11. Niemand kan jou redden, redt jezelf – de realisatie dat het gereedschap en de principes van Desteni de leidraad zijn, maar dat ik zelf het pad moet bewandelen. We zijn hier om elkaar te assisteren en ondersteunen in dit proces van Bewustzijn naar Gewaarzijn / LEVEN en wat het betekent om te leven – maar het proces zelf, waar je alleen bent met jezelf in jouw eigen Geest: wordt alleen gewandeld.

Aangezien ik een ander niet kan redden zoals in het 11e principe wordt genoemd en ik mezelf en mijn leven niet kan ‘ophangen’ aan een ander die in mijn leven is. Hierin wordt dan gezegd dat ‘ik niet meer wil helpen’, echter dat is niet hoe het werkelijk in elkaar steekt. Liefde wordt vaak als ‘onvoorwaardelijk’ gezien en benoemd en hierin ‘verwacht’ men dat je ‘alles voor elkaar doet’ en ‘bij elkaar blijft’ terwijl er geen verantwoordelijkheid genomen wordt voor de eigen woorden en daden en leefgewoonten. Hierin wordt de eind- en zelfverantwoordelijkheid verschoven naar de partner en gebruikt als manipulatiemiddel. Dit is onacceptabel. Het leven van ons uiterste potentieel bestaan uit het zelfstandig staan en verantwoordelijkheid nemen voor en als onszelf, in wie we zijn en/of zijn geworden. We kunnen ‘fouten’ of vergissingen maken – aangezien we zijn opgegroeid in een wereld van vergissingen en ongelijkheid, echter onze fouten mogen geen bedreiging worden voor de stabiliteit van de partner en de leefsituatie en op een gegeven moment dienen de vergissingen vergeven en gecorrigeerd te worden vanuit zelfstandigheid oftewel, in en als volledige zelfverantwoordelijkheid. Dus voor mij is mijn volgende stap hierin dat ik mijn partner loslaat en alleen verder wandel en aan hem de beslissing laat om op te staan of niet.

Hierin is het niet mis wat een verleden en opvoeding voor enorme impact heeft op ons bestaan en het is absoluut oneerlijk verdeeld in de wereld, om het maar even zo te noemen. Er zou ten alle tijden en voor iedereen ondersteuning beschikbaar moeten zijn op deze reis de geest uit, het fysiek in zonder dat er een barrière is door taal of financiën. Toch kan ik binnen deze oneerlijke verdeling niet toestaan dat mijn stabiliteit vermindert door de staat van zijn waarin een ander zich bevindt. Het is enorm schrijnend en toch is dit de realiteit van de wereld waarin we ons bevinden en van de situatie waarin ik me bevind/bevonden heb en waarin ik zovele keren duidelijk benoemd heb dat er niet zoveel tijd is en dat op een gegeven moment de ‘kansen’ of mogelijkheden ophouden in praktische zin als er niet wordt opgestaan en de manipulatie van en als de geest een halt wordt toe geroepen.

Hiernaast is dit niet wat ik wil voor mezelf en mijn leven. Ik wil een leven opbouwen in communicatie met een ander op weg naar eenheid en gelijkheid en hierin langzaam afstemmen op elkaar. Ik heb gezien hoe dit mogelijk is en langzaam gebeurt, zelfs in de moeilijke situatie waarin ik ben gaan samenleven met iemand uit een andere cultuur met een andere taal. Als twee mensen bereid zijn om zelfoprecht te leven en reflecteren, vergeven en veranderen.

Ik heb veel relatiepunten doorgewandeld de afgelopen zes maanden met de ondersteuning van de aanwezigheid van mijn partner en we zijn fysiek en in communicatie nader tot elkaar gekomen. Nu is het tijd voor de volgende stap en moet ik mijn focus ook weer meer richten op andere zaken zoals werk. Hiervoor is nodig dat het stabiel is in huis. Dat was het niet en uit de situatie blijkt dat mijn partner er nog niet klaar voor is. Dat vind ik niet opmerkelijk gezien de zwaarte van zijn verleden en opvoeding.

Mijn partner van de afgelopen periode is niet meer fysiek aanwezig. Toch is het alsof hij hier is in alles wat ik doe. En ik vermoed dat dit komt doordat ik alles gedaan heb wat ik kon. Ik kan er niets aan veranderen. Dus er is geen ‘gat’ van zelfverwijt om in te vallen in en als de geest. Ik kan niets vinden dat ik anders had kunnen doen om het/hem nog een kans te geven om zelf op te staan hier met mij. Ik ben hem als mezelf niet ‘kwijt’. Ik ben hier als mezelf als mijn uiterste potentieel aanwezig in relatie tot dit punt en ik heb dit geleefd in fysieke realiteit.

Nu is het aan mezelf om verder te gaan met de punten die voor het samenleven aanwezig waren in en als mezelf. In het alleen leven, in wat ik mis of niet mis, in het mezelf richting geven hierin en in punten die nog opkomen als ‘gemis’ in relatie tot mijn partner van de afgelopen tijd.

Hierin zie ik dat het staan in en als het leven van de principes het enige is dat blijvend is en de test door de tijd heen doorstaat zodat ik met en als mezelf kan staan in eeuwigheid en hierin voor een ander kan staan en kan laten zien dat ik alles gedaan heb wat ik kon.

Dat is Liefde die zichtbaar is waarin ik kan staan en blijven staan, in en als mezelf door de tijd heen – ook al lijkt het ogenschijnlijk anders en voelt het niet als wat we kennen als ‘liefde’ in een moment van ‘afscheid’ en staat van afgescheidenheid in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat ik niet de ‘laatste’ of eigenlijk volgende stap met hem kan zetten waarin het lijkt alsof ik hem laat vallen wat vanuit een perspectief van ‘onvoorwaardelijke liefde’ in en als de geest ook zo is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat mijn partner niet meer hier lijfelijk aanwezig is en ons fysieke samenzijn en delen te missen waarin we langzaam op elkaar afstemden, terwijl ik tevens zoveel stress en onrust ervoer door een onderdrukte en deels verborgen fysiek gemanifesteerde verslaving die langzaam steeds meer zichtbaar werd en invloed ging uitoefenen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het hartverscheurend te vinden om iemand zichzelf te zien opgeven in en als een fysiek gemanifesteerde verslaving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de impact van een fysiek gemanifesteerde verslaving te onderschatten en niet gezien te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me in en als de geest, niet te kunnen voorstellen dat ik een heel leven op zou geven ten behoeve van een fysieke gemanifesteerde verslaving aangezien dit niet mijn programmering is en er hierdoor niet ‘met mijn hoofd’ bij te kunnen en het tevens niet verwacht of gezien te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de impact van een fysiek gemanifesteerde verslaving vooraf had kunnen zien terwijl ik me zelf in een verslaving als afhankelijkheid in en als de geest bevond en deze fysiek moest doorwandelen alvorens ik helder spreek en praktiseer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op het laatst alleen nog maar te denken ‘hoe kom ik hieruit weg zonder dat het me meetrekt’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb toch nog een schuldgevoel waar te nemen ten aanzien van niet samen blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een schuldgevoel te ervaren dat ik opsta/blijf staan terwijl een ander dat niet doet en van hieruit beslis alleen verder te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben gewild en gehoopt dat een zelfverantwoordelijkheid opgepakt wordt in aanwezigheid van mij zodat we ‘samen verder zouden kunnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in eerste instantie verantwoordelijkheid te nemen voor een ander vanuit angst dat een ander dit zelf niet doet of oppakt en het ‘feestje’ oftewel de relatie, dus niet doorgaat.

Ik realiseer me dat ik er zelf vanuit ben gegaan dat we samen zouden blijven en ons leven zouden gaan delen omdat we dat allebei zo wilden en alhoewel ik keer op keer aangaf dat hij zelf verantwoordelijkheid moest gaan nemen en dat ik in een samenleven niet toesta dat ik ‘voor hem moet gaan zorgen’ in consequenties die hij zelf maakt, was het door de situatie van samenleven in hoe we die begonnen zijn en waarvoor ik in eerste instantie verantwoordelijkheid heb genomen ‘voor hem’ en een ervaring van ‘dat het klopt met elkaar’ dat ik vooral deze ervaring van ‘samen blijven’ heb overgebracht, zowel voor mezelf als voor hem, in en als een geloof dat het punt van zelfverantwoordelijkheid door de tijd heen duidelijk zou worden en hij de verantwoordelijkheid voor en als zelf, op zou pakken in aanwezigheid van mij.

Ik stel mezelf ten doel om in een eventueel volgende situatie als en wanneer die zich aandient, duidelijk te zijn vanaf het begin over mijn standpunt in en als zelfverantwoordelijkheid in relatie tot het aangaan van een overeenkomst of overeenstemming als partnerschap zowel in woorden als daden en te stoppen met zorgen voor een ander vanuit een ervaring van angst dat een ander dit zelf niet doet of oppakt en dus niet ‘naar me toekomt’ en in plaats hiervan, te focussen op mezelf en opkomende ervaringen van afhankelijkheid en verlangens te vergeven en te zien in realiteit wat een ander in woord en daad oppakt, los van wat ik me wel of niet voor kan stellen in en als de geest en het zo simpel te houden en te werken met wat hier is.

Ik stel mezelf ten doel de tijd te nemen en mezelf te ondersteunen in het loslaten van de fysieke aanwezigheid van en delen met mijn partner van de afgelopen zes maanden en van eventuele ervaringen van schuldgevoel die de ervaring van gemis bedekken of andere emotionele ervaringen, in en als de realisatie dat de betrokken energie een vorm van eigenbelang ‘behartigt’ als energetische verslaving in en als de geest, te beginnen met het benoemen van de emotie die ik ervaar en het toepassen van zelfvergeving hierop.

Ik stel mezelf ten doel te staan en blijven staan in zorgzaamheid voor en als leven en duidelijk te blijven realiseren en benoemen hoe dit van belang is en hoe ieder moment telt hierin.

Polen tattoo I

Dag 519 – De Bestemming van Leven – Het Zichtbaar maken van Liefde (deel 1)

De Bestemming van Leven – Tijdlijn van de Principes

———————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

A moment with Bernard – standing absolute as support and example

PENTAX Image

I was on the farm in oktober 2012. Two years ago now. I was sitting with Bernard at the main house at a table outside. He was supporting me with some things, I do not exactly remember what we started to talk about when sitting there. It was related to relationships and me saying that I would like to have a relationship/agreement. To mention here is that I just left a situation of living together with a male that at that monent did not work out and I was too much in reaction within myself to stay in it. So I was living alone again where in I created a situation for myself to really be with me, to see into myself and have the rest and time to do so. However, there was a great insecurity about ‘relationships’ within me and honestly I felt very ‘old’ while I was 39 at that moment. So Bernard took on this point with me with very simple suggestions that I did not expect. One of this was a suggestion about how to keep my hair, what suited with my face and another was some support about relaxing my face. (I didnot tell him that I was ‘feeling old’ however that was an experience existing within me). He told me that he looked younger at that moment than he did 10 years ago. So he tought me how to relax my jaw/jaw-bones by putting my tongue slightly against my upper palate. And so we were sitting there at the table while I was practising to relax my jaws and focussing on practising to put my tongue slightly agains my upper palate. We were sitting there mostly in silence for half an hour or something. I was very uncomfortable inside myself and all kind pf thoughts were running through my head, about for example him seeing how uncomfortable, how insecure I felt while sitting there. He did not once pay attention to such a thing, he was sitting there in silence with me, looking at the environment, breathing, once or twice remembering me to remember to put my tongue slightly against my upper palate.

This moment was determining for me within accepting this very deep experience of insecurity within me. I feared that he would ‘point it out’ or name it or something and he did not. Saying nothing about it and sitting there with me was all that I needed to walk through this moment. It was for me a ver vulnerable moment, although it may seem like ‘nothing to really bother about’. These words are part of a construct that I have stored within me as to ‘not bother about these apparent small things’ and to not ‘making things so difficult’ or to ‘do so difficult’ about seemingly unimportant details. Which was actually what I was struggling with within myself, as for me it was important but in/as the conscious mind and world, it seemed so unimportant and small and I had not learned to take myself serious in these small details while growing up and so, I learned myself to not take it serious, which was in conflict with me wanting to take myself serious, starting within the detail and seemingly small.

He took me serious and gave me something to focus on and let me be sitting with him within feeling very uncomfortable and insecure within myself. For me he was someone who I completely trusted in seeing ‘with me’. I realise now that this trust within one other being was at that moment in place of self-trust and it functions as a bridge to walk into self-trust. He probably must have seen my uncomfortability and insecurity, however he did not point any finger towards it and so, I could take it on from there within myself and learn to walk with and as myself within taking myself serious in the seemingly small details.

This is an example of how these very very small moments can function as a foundation to walk on from. For me it was important that he was a male and to walk this with a male, because my insecurity was more often towards males, especially males that ‘I looked up to’. To be clear, Bernard never wanted to look up to him but to stay equal with him and I knew that it was/is existing as an experience within me that I only really have walked through if I am standing one and equal towards, with and as myself as him as life. Also about this he never mentioned anything about it towards me. It would not have made sense – I knew it, I was standing equal in certain parts and for the rest it was clear for me that I would continue walking this process within myself no matter what, so it would have been something as ‘pointing out the obvious’ which would not make sense. It was all within that moment of not talking and sitting there with the focus on a practical, physical point which for me was an advise to work on and from here, build my self-trust that I will be able to walk a relationship/agreement some day if I want to if there is an opportunity to do so.

I still apply this suggestion of putting my tongue slightly against my upper palate and/to relax my jaw-bones. I notice that it supports me to breathe, to bring myself in breathing and more relaxing the body, where the focus gets of the thoughts.

This moment at the farm is an example of the responsibility that is laying within taking responsibility for the life of others. This very small moment could have been easily missed or interpretated differently which could have determined the length of process within me within such a vulnerable moment. In the end it is my own responsibility and I was and am very much aware of this, so my approach towards him was not one of ‘wanting him to do it for me’ or laying my responsibility at him. I go there, I open myself up, I receive what he and the others who are living at the farm, are giving to me and I walk on with it within myself. So if he would have act or said different and it would not have alligned within myself, I would have investigated this and taken responsibility for the point within myself as how I was used to do in any case of receiving support. However I have not once be misunderstood by Bernard which for me was of great support as that this is possible and it brought me a step forward. He was looking within me with me, which is so much different as ‘looking at me’ and he gave the suggestions to fill the lacks within me – lacks as the small essential things that I had missed within my life while growing up and that I had not yet been able to find somewhere else. He took my ‘wish’ for a relationship/agreement serious, which was something that I had never done myself as I did not understand several parts of it and was always mixed up about walking together and walking alone with regards to ‘standing alone’ and taking responsibility for and as myself and within this, confused within preferences towards certain types of males.

At the same time, I was aware that within walking a relationship/agreement I would be able to live my utmost potential within an area that was ‘new’ and beneficial for me. So actually my fear within this is related to not being able to walk my utmost potential, which gives another restriction and load towards a relationship/agreement which I firstly had to walk through and let go. The fear is about me, about not being able to let go of my preferences while at the same time, seeing that I am really motivated and able to walk what is needed as what is best. So within this I have been surprising myself many times  – and be surprised by others – by seeing how strong the preferences within and as the mind are and can be and how easily I (and others) can be distracted by this and before one knows, consequenses are created and opportunities are missed if I am not carefully walking with and as myself through this layers.

One being who is unconditionally standing can be determining for everyone of us until we stand in and as self-trust. And each being who stands in and as self-trust, can be this ‘one being’ for another being. Bernards absolute standing  – as an example in/as Life in a human physical body – is still present as a motivation within me me to push through the layers within me in difficult moments as if he is standing so absolute, then who am I to not do so. Until I stand in and as self-trust, in and as life. Within the realization that if I do not stand in and as my utmost potential, another may not stand too and that will be a hard thing to forgive myself for.

So the motivation to do so is not yet one and equal as myself in and as life as I am walking through the layers in/as the mind. We cannot do it alone. Join the group.

I forgive myself that I have not accepted and allowed myself to trust myself absolute to walk as what is best for all, where in I see, realize and understand that this walking is a process that needs to be walked in/as the physical to become real and trustable in and as myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to become nervous from my own experiences of fear within me as if ‘something very bad is happening sooner or later’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to believe my own experience of fear and interpretation of it as if something bad is happening sooner or later.

When and as I see myself becoming nervous because of an experience of fear within myself, I stop and breathe.

I realize that I react to my own experience of fear, where in I see the fear related to experiences in/as memories of not being allowed to challenge a mind-pattern from myself and/as another where ‘sooner or later something bad will happen’ if I do so – something bad as someone becoming very angry at me.

I commit myself to stop, breathe and forgive myself for the energetic charges as fear for something bad happening where in I investigate what I am not standing equal to in/as my own mind as fear as judgement.

I commit myself to stop, forgive and correct myself within or the moments that I am speaking in knowledge and not standing as an example but more, asking another to do apply a principle that I am not standing absolute in and as.

I commit myself to practise patience and to become more and more aware of the unnoticed energetic patterns within me so that I can forgive and correct myself within before speaking or acting and so, prevent myself more and more from creating consequenses.

I commit myself to for now, stop creating consequenses by stopping myself from reacting on it when and as I do see them arise.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel the male-ego as ‘wanting to suppress me as a female within my expression’ and from here, find the male-ego rediculous and not something to take seriously.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not take the male-ego seriously but to directly want to debunk this pattern and so challenge it immensely in and as the female-ego as ‘I am right’.

When and as I see a slight experience within myself on the background of ‘laughing at the male-ego’ as finding it rediculousness, I stop and breathe.

I realize that whatever it is in/as the male-ego that is playing out, nothing/no-one likes to be laughed at.

I realize that I needed it to be taken seriously in very small points and so does probably another, as we all are trying to express ourselves within the limited conditions that we have learned to do so.

I commit myself to stop laughing at the male-ego as if it is something rediculous and to take someone serious within what one is stating/mentioning in/as a (male) ego-point coming up, within the realization that it might be an ego-point, however within this, the being is present as the being is transferred into the mind by living out the patterns in/as the mind and so, I commit myself to take the being serious within an ego-pattern coming up.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to challenge the male ego by bringing forward a principle as what is best for all, first because I challenge the male ego simply because I am a female and secondly because I speak in and as a starting-point of inequality towards a male in general, in and as fear which leads to not taking the male-ego seriously.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not take serious that what I fear and so, that what I judge in/as the mind and so, I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not take myself serious in/as rhe mind and from here, being surprised by the patterns coming up.

When and as I see myself participating in fear of challenging the male-ego and/or en ego in general, I stop and breathe.

I realize that my starting-point is not equal in/as myself as a being in/as life and so, I need to check myself first on (surpressed or slightly present) energetic reactions before speaking.

I commit myself to first check myself on energetic reactions when and as I want to bring forward a principle as what is best for all and to name and forgive myself the experiences as a release of the connected energy and from here, see if I can bring forward a principle as what is best for all and how to bring this.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to look up to a male and within this, create a polarity within and as myself as fear as judgement to feel ‘better then’ as a compensation for this ‘looking up to’.

When and as I see myself going into an experience of fear, related to ‘looking up to a male’, I stop and breathe.

I commit myself to stop looking up to a male or anyone else and to breathe and see what it is in that moment that ‘I look up to’ and why, where in I can see how to stand equal to this and how to bring it back to myself in and as a skill.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to point out the obvious certain times in and as an energetic reaction within myself which gives another and/as myself the opportunity to not take serious what I bring forward as a principle as what is best for all.

When and as I see myself pointing out the obvious certain times because I am in and as an energetic reaction, I stop and breathe.

I realize that I diminish the principle that I bring forward and within this, diminish myself by speaking in and as energy.

I commit myself to stop pointing out the obvious in and as an energetic reaction, to stop myself from speaking over and over the same point and to walk out if possible, to first clear myself from the energy coming up and from here, to see what is possible as/and to bring forward a principle as what is best for all.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not take serious the mind-patterns that are so obvious that I do not understand that they come up so many times and that it is not be seen, instead of realizing, seeing and understanding that it are more automated reactions in which we put a veil on the pattern itself through which our self-responsibility becomes invisible.

When and as I see myself reacting to the thought that I do not understand that a mind-pattern comes up so many times, I stop and breathe.

I realize that I react to my own thought and so, I am in judgement instead of forgiveness as understanding.

I realize that in certain situations, in/as the mind I see understanding as a ‘diminishing’ of myself as if I ‘stand under it’ and so, I keep myself away from understanding as forgiveness as I do not like the related experience of diminishing.

I realize that this must be some related experience for another too, seemingly even more for the male-ego which might make it harder to go into understanding as forgiveness and self-forgiveness as self-understanding.

I commit myself to stop myself from participating in a thought that I do not understand something and to directly see what it is that I stand not equal to and forgive myself for this.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not take myself serious in/as life in the small and detailed moments and points as how life shows itself and from here, allow myself to be ridiculoused by myself and/as another in/as the mind.

When and as I see myself tending to reject myself in/as a principle as what is best for all in/as life, I stop and breathe.

I realize that I am not yet standing equal to and as this principle and so, my approach is (partly) in/as the mind in knowledge and information and so, I am not ready to share this as a living example.

I commit myself to stop rejecting myself in a point of what is best for all in/as life that I reject myself in and to investigate, forgive and correct myself until I do no longer reject myself in and as this principle.

I commit myself to walk in self-honesty with and as myself in seeing what I am standing equal to and what not and to share what I have walked for and as myself.

A process to be walked and to be continued.

Uil forgive

—————————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Onbegrip van relaties en de slang die in zijn staart bijt

ouroboros

Een punt wat ik zolang als ik me herinner verkeerd heb begrepen is het punt van een relatie aangaan met een man. Ik kon maar niet op één lijn komen met het uitgangspunt van waarom ik een relatie aan zou gaan, ik raakte steeds opnieuw verstrikt in de ervaring van ‘vervulling’ en zien dat dit niet is waar een relatie voor is, en hierin de beslissing om het steeds opnieuw ‘dan maar alleen te doen’. Hier omheen heb ik een heleboel lagen van onbegrip en emotionele ervaringen gecreëerd in het steeds opnieuw proberen en weer stoppen van een relatie, door mij of door de ander, hoe dan ook, een stoppen van de relatie in plaats van een doorzetten en voortzetten. Hierin heb ik het punt gemist dat een relatie/overeenkomst er kan zijn om mezelf te ondersteunen. Ik kan het gebruiken als punt van motivatie om op te staan in en als mijn uiterste potentieel en ik kan, mag mezelf toestaan om mezelf te ondersteunen met de aanwezigheid van een ander. Niet omdat het ‘de enige manier is’ – als het er niet is – ik kan mezelf ondersteunen. Echter ik had het omgedraaid dat het er niet mag zijn omdat ik het niet als punt van vervulling wil laten bestaan en hierin ontzeg ik mezelf het punt van ondersteuning. Ondersteuning in het mezelf zien, het verantwoordelijkheid nemen voor mezelf in de reacties die opkomen, in het terughalen hiervan naar mezelf toe in plaats van de reacties als gedachten, gevoelens en emoties te projecteren en/of uit te leven op een ander. Ondersteuning in de motivatie om echt alles in mezelf op te pakken en in te zien, op te lossen door mezelf te vergeven.

Hierin ervaar ik nog een angst dat ik dit niet zou doen als een ander er niet zou zijn. En doordat ik steeds deze angst ervaar, ben ik steeds opnieuw niet werkelijk een relatie aangegaan en vond ik steeds opnieuw dat ik ‘deze angst zelf op moest lossen’, alleen. Dit kan echter ook juist binnen een relatie als overeenstemming in en als een overeenkomst met mezelf, dat ik mezelf ondersteun in het nemen van verantwoordelijkheid voor en als mezelf en hier vandaan sta als punt van ondersteuning voor de partner in dit principe van zelfverantwoordelijkheid. Dus feitelijk heb ik mijn angst gebruikt om iets ‘niet aan te gaan’ en zo de relatie met mezelf niet aan te gaan in en als een geloof dat ik niet met een ander mag zijn zolang deze angst in mij bestaat. Zo creëer ik een isolatie in en als mezelf van angst en ‘niet mogen’ welke resulteert in een mezelf niet onder ogen zien en dus geen volledige verantwoordelijkheid hoeven/willen nemen voor en als mezelf.

Deze isolatie manifesteert zich in en als mijn fysiek, in een tegenhouden, een afknijpen van de adem en/als expressie binnenin mezelf welke bij mij fysiek tot uitdrukking komt in een vasthouden van de ontlasting. Ik ben in conflict hierin wat ik fysiek heb gemanifesteerd waarin constant op de achtergrond een onbegrip aanwezig is in en als mezelf en hier omheen bouw ik enorm veel spanning op en vergroot ik het conflict binnenin mezelf in relatie tot mijn eigen fysiek.

Als zelfvergeving zelfbegrip inhoudt, zijn er in onbegrip, punten aanwezig die ik niet vergeven heb in en als mezelf en door het niet vergeven van en als mezelf, kom ik niet tot het begrip van en als mezelf en door het onbegrip in en als mezelf maak ik het onmogelijk om mezelf te vergeven aangezien ik mezelf niet volledig kan vergeven zolang ik mezelf niet volledig begrijp.

De slang bijt in zijn staart en draait kringetjes.

(De serie loopt door tot Day 307)
Uil forgive

Een relatie als overeenstemming en overeenkomst in en als het begrip van en als zelfondersteuning.

De zelfvergevingen spreek ik hardop uit terwijl ik de plekken in mijn lijf onderzoek waarin ik vasthoud en het conflict fysiek gemanifesteerd heb. Als ik werkelijk in mezelf zie en mezelf vergeef komen er emoties vrij en ervaar ik hoe de energie als lading afneemt van de ‘aangedane’ plek in mijn lichaam.

———————————————————————————————————————–

My Declaration of Principle – Mijn verklaring van Principes

The Desteni of Living – De Bestemming van Leven

walking aloneThe following Principles give me focus and direction to stand alone without fear in equal respect for and engagement with All Life.

De volgende doelstellingen geven me focus en richting om alleen te staan zonder angst in gelijk respect voor en verbintenis met Al het Leven.

I endeavour to live the following Principles and I commit myself to give this all my effort:

Ik streef ernaar om te leven volgens deze Principes en ik stel mezelf ten doel me hiervoor volledig in te zetten:

*

1. Realising and living my utmost potential

1. Het realiseren en leven van mijn uiterste potentieel.

*

2. Living by the principle of what is best for all – guiding me in thought, word and deed to always in all ways direct problems to the best possible outcome for all

2. Leven volgens het principe van wat het beste is voor alles en iedereen – dat mij leidt in gedachten, woorden en daden om altijd op iedere manier problemen te adresseren tot een uitkomst die het beste is voor alles en iedereen.

*

3. Living by the principle of self honesty – to ensure I am pure in thought, word and deed: that my within and without is equal and one. Who I am within is who I am without and vice-versa

3. Leven volgens het principe van zelfoprechtheid – om ervoor in te staan dat ik zuiver ben in gedachten, woorden en daden: zodat mijn binnen- en buitenwereld één en gelijk zijn. Wie ik ben vanbinnen is wie ik ben vanbuiten en omgekeerd.

*

4. Self Purification through Writing, Self Forgiveness and Self Application – the action of realising I am responsible for my own thoughts, words and deeds, to forgive myself for transgressions and change myself to ensure I take responsibility for who, what and how I am and through this know that I can trust myself to always be honest with me and so others

4. Zelfpurificatie door Schrijven, Zelfvergeving en Zelftoepassing – de daad van het realiseren dat ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen gedachten, woorden en daden, om mijzelf mijn misdaden te vergeven en mijzelf te veranderen zodat ik ervoor insta dat ik verantwoordelijkheid neem voor wie, wat en hoe ik ben en hierdoor te weten dat ik mezelf kan vertrouwen om altijd eerlijk te zijn met mezelf en dus met anderen.

*

5. Living the principle of Self Responsibility – realising only I am responsible for what I accept and allow inside of me, my relationships and my outside world and so with this responsibility: only I have the power and ability to change that which I see is compromising who I am, what I live and how this affects others

5. Leven volgens het principe van Zelfverantwoordelijkheid – waarin ik mij realiseer dat alleen ik verantwoordelijk ben voor wat ik accepteer en toesta binnenin mij, mijn relaties en mijn buitenwereld en dus met deze verantwoordelijkheid: heb alleen ik het gezag en de mogelijkheid om datgene te veranderen waarvan ik zie dat het compromitteert wie ik ben, wat ik leef en hoe dit anderen beïnvloedt.

*

6. Realising that who I am in thought, word and deed affects not only myself – but others as well and so with Self Responsibility in thought, word and deed – I take responsibility for myself and so my relationships to be Self Aware in every moment and live in such a way that is best for me and so others as well

6. Realiseren dat wie ik ben in gedachten, woorden en daden niet alleen invloed heeft op mijzelf – maar evengoed op anderen en dus met Zelfverantwoordelijkheid in gedachten, gevoelens en emoties – neem ik verantwoordelijkheid voor mijzelf en dus mijn relaties om Zelfgewaar te zijn in ieder moment en op zo’n manier te leven dat het ’t beste is voor mij en dus ook voor anderen.

*

7. Living the Principle of Self Awareness – to be aware, to see, to recognize my own thoughts and Mind, to be self honest to the extent where I can take responsibility for when I see my thoughts / Mind is not what is best for me / others and commit to immediately take responsibility and change for myself and so for others

7. Leven volgens het Het Principe van Zelfgewaarzijn  – het gewaar zijn, zien, herkennen van mijn eigen gedachten en geest, het zelfoprecht zijn welke zich uitstrekt tot waar ik verantwoordelijkheid kan nemen voor als ik zie dat mijn gedachten / Geest niet zijn / is wat het beste is voor mij / anderen en het tot doel stellen om onmiddellijk verantwoordelijkheid te nemen en te veranderen voor mijzelf en dus voor anderen.

*

8. With taking responsibility for myself, becoming aware of myself – take responsibility and become aware of others in my life, to assist and support them as I am assisting and supporting myself – to give as you would like to receive and do the extra bit every day to see where I can contribute to other’s lives and so my own

8. Met het nemen van verantwoordelijkheid voor mijzelf, het gewaar worden van mijzelf – het nemen van verantwoordelijkheid en het gewaar worden van anderen in mijn leven, om hen te assisteren en ondersteunen zoals ik mijzelf assisteer en ondersteun – om te geven zoals ik zou willen ontvangen en om elke dag het extra beetje te doen om te zien waar ik kan bijdragen aan het leven van anderen en dus aan mijn eigen leven.

*

9. Living the principle of self trust – as I commit myself to remain constant in my living of self honesty, self responsibility and self awareness, I stand as an unbending trust that I always in all ways know who I am no matter what I face and that in this I know, as proven in the constancy of my living that I will always honour and stand by what is best for all and so best for me

9. Leven volgens het principe van zelfvertrouwen – als ik mijzelf ten doel stel om constant te blijven in mijn leven van zelfoprechtheid, zelfverantwoordelijkheid en zelfgewaarzijn, sta ik als een onwankelbaar vertrouwen zodat ik altijd op iedere manier weet wie ik ben, wat ik ook onder ogen zie en dat ik hierin weet, als bewezen in de standvastigheid van mijn leven dat ik altijd zal eren en staan bij wat het beste is voor alles en iedereen en dus het beste voor mij.

*

10. Making Love Visible – through me not accepting/allowing anything less than my utmost potential, I support those in my life to reach their utmost potential, to love them as I have shown love to myself by gifting to me my utmost potential, the best life/living experience and show others as I have shown myself what is means to LIVE

10. Het Zichtbaar maken van Liefde – door zelf niets minder te accepteren / toe te staan dan mijn uiterste potentiëel, om hen lief te hebben zoals ik mijzelf liefde heb laten zien door mijzelf mijn uiterste potentiëeel te geven, het beste leven / de beste levende ervaring en om anderen te laten zien zoals ik mijzelf heb laten zien wat het betekent om te LEVEN.

*

11. No one can save you, save yourself – the realisation that the tools and principles of Desteni is the guide, but I must walk the path myself. We are here to assist and support each other in this process from Consciousness to Awareness/LIFE and what it means to live – but the process itself, where you are alone with yourself in your own Mind: is walked alone

11. Niemand kan jou redden, redt jezelf – de realisatie dat het gereedschap en de principes van Desteni de leidraad zijn, maar dat ik zelf het pad moet bewandelen. We zijn hier om elkaar te assisteren en ondersteunen in dit proces van Bewustzijn naar Gewaarzijn / LEVEN en wat het betekent om te leven – maar het proces zelf, waar je alleen bent met jezelf in jouw eigen Geest: wordt alleen gewandeld.

*

12. Not waiting for anything or anyone to take responsibility for me and this world – but that I realise I have created who and how I am in this moment, therefore I have the responsibility to change who and how I am and so the realisation that we as a collective created how and what this world is today and so it is the responsibility of the collective to change how and what this world is today

12. Niet wachten voor iets of iemand om verantwoordelijkheid te nemen voor mij en deze wereld – maar dat ik mij realiseer dat ik gecreëerd heb wie en hoe ik ben in dit moment, daarom heb ik de verantwoordelijkheid om te veranderen wie en hoe ik ben en dus de realisatie dat wij als een collectief deze wereld gecreëerd hebben als hoe en wat het is vandaag de dag en dus is het de verantwoordelijkheid van het collectief om te veranderen hoe en wat de wereld vandaag de dag is.

*

13. Honouring the life in each person, animal – everything from the great to the small of earth, that we expand our awareness and responsibility to creating the best possible life for everyone and everything and so ourselves

13. Het leven eren in elk persoon, dier – alles van het grote tot het kleine van de aarde, opdat we ons gewaarzijn en onze verantwoordelijkheid uitbreiden om het best mogelijke leven te creëren voor iedereen en alles en dus onszelf.

*

14. Relationships as Agreements: individuals coming together using agreements as a platform to one-on-one expand, grow and develop as individuals in life and living to support/assist each other unconditionally to reach their utmost potential where the agreement is a coming together of individuals understanding what it means to stand as equals and to stand as one

14. Relaties als Overeenstemming: individuen die samenkomen en een overeenstemming gebruiken als een platform om één-op-één uit te breiden, groeien en ontwikkelen als individuen in het leven en het levensonderhoud om elkaar onvoorwaardelijk te ondersteunen / assisteren om hun uiterste potentiëel te bereiken waar de overeenstemming een samenkomen is van individuen die begrijpen wat het betekent om te staan als gelijken en te staan als één.

*

15. Sex as Self Expression – where sex is an united expression between individuals in honour, respect, consideration and regard of each other as equals, two physical bodies uniting in equality and oneness – a merging of two equals as one physically.

15. Seks als Zelfexpressie – waar seks een verenigde expressie is tussen individuen in eer, respect, overweging en achting van elkaar als gelijken, twee fysieke lichamen verenigd in gelijkheid en eenheid – een samenkomen van twee gelijken als fysiek één.

*

16. Realising that by the virtue of me being in this world – my responsibility does not only extend to my own Mind / my own Life, but to the minds and lives of everything and everyone of this earth and so my commitment is to extend this awareness to all of humanity to work together and live together to make this world heaven on earth for ourselves and the generations to come

16. Realiseren dat bij de hoedanigheid van mijn aanwezigheid in deze wereld – mijn verantwoordelijkheid zich niet alleen uitstrekt tot mijn eigen Geest / mijn eigen leven, maar tot de ‘geesten’ en levens van alles en iedereen van deze aarde en dus is het mijn doelstelling om dit gewaarzijn uit te breiden tot de gehele mensheid om samen te werken en samen te leven om deze wereld tot een hemel op aarde te maken voor onszelf en de generaties die komen.

*

17. I must in my thoughts, words and deeds – but most importantly in my living actions, become a living example for others in my world that is noticeable and visible when it comes to the potential of a person to change themselves and so change their world. So that more people can realise how we can change this world, by standing united in our self change within the principle of what is best for all to bring heaven to earth

17. Ik moet in mijn gedachten, woorden en daden – maar meest belangrijk in mijn daadwerkelijke leven, een levend voorbeeld worden voor anderen in mijn wereld die waarneembaar en zichtbaar is als het gaat om het potentiëel van een persoon om zichzelf te veranderen en zo de wereld te veranderen. Zodat meer mensen zich kunnen realiseren hoe we deze wereld kunnen veranderen, door verenigd te staan in onze zelfverandering binnen het principe als wat het beste is voor alles en iedereen om een hemel op aarde te brengen.

*

18. I am the change I want to see in me and my world – to bring heaven to earth is to bring into being, into living the LIVING PROOF of a PRACTICAL HEAVEN that can be seen and heard in our actions and words. We are the Living Heaven that must come into creation in this living world.

18. Ik ben de verandering die ik wil zien in mijzelf en in mijn wereld – een hemel op aarde brengen is het in het leven roepen, in het leven brengen van het LEVENDE VOORBEELD van een PRAKTISCHE HEMEL die gezien en gehoord kan worden in onze daden en woorden. We zijn de Levende Hemel die in creatie moet komen in deze levende wereld.

*

19. Through purifying my thoughts, words and deeds – my inner becomes my outer, so I bring into creation me as heaven into earth, realising it is not enough to ‘see the change / be the change’ – for change to become REAL it must be a constant, consistent living of me through the words I speak and the actions I live visible and noticeable to all in every moment of breath

19. Door het purificeren van mijn gedachten, woorden en daden – wordt mijn innerlijke wereld mijn uiterlijke wereld, dus ik breng mijzelf als hemel op aarde in creatie, waarin ik me realiseer dat het niet voldoende is om ‘de verandering te zien / de verandering te zijn’ – om verandering WERKELIJKHEID te laten worden moet het een constant, consequent leven zijn van mij door de woorden die ik spreek en door de daden die ik leef die zichtbaar en waarneembaar zijn voor iedereen in ieder moment van ademhalen.

*

20. Realising that my physical body is my temple – my physical body is the living flesh through which and in which I will bring into being and create / manifest heaven on earth as me in my thoughts, words and deeds and so I honour, respect and regard – nurture and support my physical body as I would nurture and support me as equals: my body is me

20. Realiseren dat mijn fysieke lichaam mijn tempel is – mijn fysieke lichaam is het levende vlees door welke en in welke ik een hemel op aarde in het leven roep en op aarde zal creëren / manifesteren als mezelf in mijn woorden en daden en dus eer, respecteer en acht – verzorg en ondersteun ik mijn fysieke lichaam zoals ik mijzelf als gelijke zou verzorgen en ondersteunen: mijn lichaam ben ik.

*

21. We are the change in ourselves and this world we have been waiting for: and so I commit to dedicate myself and my life for each one as all to realise this, as nothing will change if we don’t change in all that we are, within and without

21. We zijn de verandering in onszelf en in deze wereld waarop we gewacht hebben: en dus stel ik mezelf ten doel om mezelf en mijn leven toe te wijden aan ieder-één als allen om dit te realiseren, omdat er niets zal veranderen als we niet veranderen in alles wat we zijn, vanbinnen en vanbuiten.

*

22. The realisation that for me to be able to change myself in thought, word and deed to the most effective living being that I can be and become – I first have to ‘know thyself’ and so commit myself to investigate, introspect and understand how I became who I am today, to prepare the road before me into self creation of a responsible, aware, self honest and trustworthy person for myself and so for all

22. De realisatie dat voor mezelf, om in staat te zijn om mezelf te veranderen in gedachten, woorden en daden tot het meest effectieve levende wezen dat ik kan zijn en worden – zal ik eerst mezelf moeten kennen (‘to know thyself’) en dus stel ik mezelf ten doel om te onderzoeken, binnenin mij te zien en begrijpen hoe ik ben geworden wie ik ben vandaag de dag, om de weg voor mij voor te bereiden tot in de zelfcreactie van een verantwoordelijk, gewaar, zelfoprecht en betrouwbaar persoon voor mijzelf en dus voor anderen.

*

23. The realisation that for me to be able to contribute to change in this world – I have to get to ‘know thyself’ as this world and so commit myself to research, investigate and introspect the inner and outer workings of this world and align the systems of today to present and give the best possible life for all on Earth

23. De realisatie dat voor mij om in staat te zijn bij te dragen aan verandering in deze wereld – moet ik mezelf leren kennen (‘to know thyself’) als deze wereld and dus stel ik mezelf ten doel om de innerlijke en uiterlijke mechanismen van deze wereld te documenteren, onderzoeken en binnenin mij te zien en de systemen van vandaag aan te passen om het best mogelijke leven voor alles en iedereen op Aarde te presenteren.

*

foto 3-kopie

De bestemming van Leven – Tijdlijn van de Principes

In blogs to come through time I will expand on how I see, realise and understand each Principle and applied it and / or will apply practically in my daily life.

In blogs die komen gaan door de tijd heen zal ik uitbreiden op hoe ik elk Principe zie, realiseer en begrijp en hoe ik het praktisch toepas en / of wil toepassen in mijn dagelijks leven.

————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

icoon_app_ziel_web

Bernard (vertaling):

“Het Ontwerp van de Ziel, had als haar Grondvesting – de Intentie om Controle door het Bestaan heen in te bedden. De Belichaming van de Controle, was om een Doel te Creëren en het Doel had een Grondvesting nodig. Het Grondvestingsuitgangspunt van het Doel: was Mislukking. Die het Wezen dan zou Ontwerpen om hun eigen Motivatie te Creëren om proberen weg te komen van Mislukking. Hierin – zullen zij Mislukking Rechtvaardigen en komen tot het Accepteren ervan als Deel van hun Wezenlijkheid. Als dat eenmaal Geaccepteerd is – zou het Concept van Geboren Worden in Zonde, zogezegd, zelfs Deel worden van de Fysieke Realiteit. Dit is Gedaan voor Miljoenen en Miljoenen en Miljoenen Jaren, totdat niemand zich kon Herinneren wie ze werkelijk waren, of zouden kunnen zijn. Omdat, het ‘kunnen zijn’ Vervangen was door Motivatie om proberen weg te komen van de Mislukking die elke Ademhaling lijkt te Plagen als Gedachten die omhoog komen, als Gevoelens en Emoties en Visioenen en Stemmen in de Geest – Vragend, Hopend, Wensend, Negerend, Ontkennend, voor Altijd Zoekend naar een Gevoel waarvan iedereen Gelooft dat het ‘moet Bestaan’ en dat uiteindelijk de Naam ‘Liefde’ kreeg. Maar alles dat het was, was in feite Mislukking in een andere Naam. Zelf Gecreëerd – Complete Controle, Absolute Afscheiding.”

“Bijvoorbeeld, het Moderne Gezicht van Mislukking is Gebaseerd op de Vooronderstelling – die het Fundament vormt van het Consumentisme  – dat jouw Leven ‘op de één of andere manier’ niet compleet en goed genoeg is, tenzij je het Volgende Product hebt dat het Beter zal gaan maken. Niemand kan zich Herinneren wanneer ze Veranderd en Vervallen zijn in Acceptatie van zulk Bizar Gedrag. En toch, het is Geaccepteerd en ieder Kind, wordt dit vanaf de Geboorte als de Enige Realiteit Geleerd. Ingebed, op ieder niveau – het impliciete en stilzwijgende Concept: “je bent een Mislukking en je Leven zal nooit goed genoeg zijn”. Wanneer je het Acceptabel Maakt, als een Individu, kun je Nooit zelf vervulling Bereiken door jezelf – je zal altijd iets Nodig hebben om je Beter te Voelen”.

“Als een Voorbeeld in de Geschiedenis, als we naar de Middeleeuwen Kijken – en dan de Industriële Revolutie en de verscheidene stappen die onze Economie nam – zul je hierin ingebed Opmerken: het Absolute Lijden dat de Mens Dwong te ontwikkelen binnenin zichzelf, dingen als Moed. Maar deze Moed was in feite Ingebed en Gefundeerd in Mislukking. En, onverschillig voor het Lijden – het Fascinerende ding is: dat de Mens op een Individueel Niveau zo Beheerst wordt, door Mislukking, dat ze de Eenvoud van het Eindigen van alle mislukking Niet Kunnen Bevatten. Hetgeen overduidelijk is Samen te Werken als EEN groep, als Mensheid, als Leven – en te Geven aan elkaar, zoals je zou willen Ontvangen.”

“Dus, als we Kijken naar één van de Primaire Invloeden die dit Mislukking-Concept heeft Uitgedaagd: zullen we Opmerken dat het Jezus was. Niet zozeer vanwege Wie hij was, maar Eerder als Hoe zijn Boodschap Gebruikt werd. Fascinerend genoeg – in plaats van de Praktische Levende Woorden te nemen waarmee een samenleving te creëren die het Beste is voor Al het Leven; werd Jezus Vergoddelijkt en Bloed en Dood werden de Ingangen tot Vervulling. Zo Angstaanjagend Eng, dat iedereen alleen in het Zien of het Horen van het Verhaal – Onmiddellijk Mislukking zou Accepteren, omdat ze zichzelf niet Kunnen Zien om dat OOIT te doen, te lijden voor anderen, om gekruisigd te worden– en om zonder zonde te zijn.”

“Ongelukkigerwijs, zul je Opmerken dat er nergens – Enige Indicatoren door de geschiedenis heen zijn die de Geest Uitdagen. In plaats, is de Geest gebruikt als een Manier om deze Mislukkingen te Rechtvaardigen. Omdat Individualiteit Gedefiniëerd is om van de Geest te zijn en dus – het Wezen, die bij de Dood de Ziel zou zijn, als Doel zou hebben – een Toewijding, om Mislukking te Overwinnen. Niet op een Praktische Manier maar eerder in het Creëren van Gevoelens die benoemd werden als ‘Hoop’, ‘Liefde’ en Veel Meer. Allemaal fascinerenderwijze, de Daadwerkelijke Creaties van de Mensheid. En Niet het Rechtstreekse Ontwerp van degenen die de Realiteit Ontwierpen. In Anu’s Aanvankelijke Interviews, praatte hij over het Fascinerende ding – dat de Mensheid Liefde Creëerde. Hij hoefde Niets te doen. Alles wat hij zeker moest stellen, was dat – iedereen, onafhankelijk van hoe zij proberen – Altijd Mislukken. En als je naar je Leven Kijkt: zul je dit Herhalende Patroon Zien.”

“Dus, in Moderne Tijden – maakte de Mensheid Liefde Fysiek. Het was deze Behoefte aan Vervulling – een Manier om te meten of je werkelijk Hoop, Liefde, Zelfvervulling bereikt hebt – en de Mens vond Geld uit. Dus, hier Zijn we: in een Totale Realiteit waar ieder Afzonderlijk Deel van de Bestaande Wezens Illusies zijn – zelfs Vlees gemaakt, zogezegd. Met zo’n Volledig Geloof, dat dit De Enige Manier is dat Dingen Ooit kunnen Zijn – dat, niet een enkel moment Besteed is aan het Begrijpen en onderzoeken HOE dit Alles tot stand is gekomen.”

“De Ziel was de Drager van het Voorgeprogrammeerde Ontwerp dat Ingeprent zou worden in het Fysieke. En door de Tijd heen, uiteindelijk, was er een Manier Gevestigd om de Mens te Doen Geloven – dat wanneer je je Goddelijke Afkomst Accepteert en het Concept dat je terug zult Keren tot jouw Schepper als Eén die jouw Lessen van Mislukking overwonnen heeft door hoopvol te blijven, door te focussen op Liefde – dit jou jouw Ziel terug zou Geven, zogezegd. En als je het Geloof onderzoekt van degenen in Spiritualiteit: zij zijn allen door een Proces gegaan van het Ontwikkelen van hun Ziel, wat het Ontwikkelen is van Hoop, Liefde, Licht en ALLE Punten die jou Toestaan om Mislukking te Rechtvaardigen – om jezelf af te Scheiden van het Systeem dat dit veroorzaakt, om jezelf te Beschermen met Geld en Bezittingen; en om Dankbaar te Wachten op je Dood en je VERDIENDE BELONING van het Terugkeren naar jouw Familie van de Ziel. Dit is Diep Verankerd en daar is Massa’s over Geschreven. Zelfs de Psychologie zoals het bestaat vandaag de dag, neigt hier Uitgebreid in te gaan – gebruik makend van dezelfde concepten, om de Persoon te Motiveren op te staan vanuit Mislukking. In plaats van de Mislukking te Voorkomen – Mislukking is Hopen op, omdat dat het wezen zal Dwingen de Tegenovergestelde Polariteit te Omarmen, de Positieve Boodschap. En, als ze eenmaal een Positieve Benadering hebben – zijn ze van ‘Gezonde Geest’. En in zekere zin, komt het woord ‘Gezond’ (Healthy) – van ZONDE (Hell). Je bent door de Zonde (Hel) gewandeld, je creëert je Eigen Positief Gesneden Beeld dat er voor zal Zorgen dat er – op Zijn Minst: in jouw Graf, op jouw Grafsteen een Positieve Herinnering zal zijn; en de Hoop – zoals je kunt Zien, zelfs vanaf de Egyptische Tijd – op iets beters in het Hiernamaals. Maar, nergens – hebben we zelfs maar het Geringste geavanceerde Intellect dat overwoog HIER uit te zoeken en deze Bizarre Manier van bestaan te voorkomen.”

“Dus – Begrijp, in je Proces: zul je de Mislukking onder Ogen zien. En in de Groep – is het Belangrijk om elkaar te Ondersteunen – om nooit Conclusies te trekken en om het Belang van Schrijven te Realiseren. De Schoonheid van Schrijven is dat het Extreem Moeilijk is om iets te Schrijven wat je niet Bedoelt, in het bijzonder in de Reis naar Leven. Dat is Waarom, wanneer iemand gemene dingen Schrijft – het is wat zij werkelijk bedoelen. En daarom, is het Belangrijk voor een ieder om te Blijven Schrijven – omdat, in zekere zin, je diegenen die jou Ondersteunen in de Groep aan het Vertellen bent – dat je Oké bent en dat je jouw Uitdagingen goed Hanteert – en zij kunnen in jouw Schrijven Zien wanneer je Hulp Nodig hebt. En dan, stel ik voor – Help Je, waar je kunt.”

“Realiseer je: er kan Nooit een Snelle Oplossing voor dit Probleem zijn, omdat je Fundamenteel – jezelf moet Veranderen, zo Helder, dat zelfs waar je Alleen bent: je Geen Kwaad zult Spreken over een ander, je Niet zult Roddelen, je Geen deel zult uitmaken van het Veroorzaken van hun Mislukking alleen maar om hen naar beneden te halen – je zult jezelf door je wil oproepen een manier te Vinden binnenin jezelf, die de Weg is voor jezelf en anderen, die zal Leiden naar een Wereld die het Beste is voor Alles en Iedereen. En bij het Vinden van deze Weg – in jezelf, zal je de Weg Voorgaan en dus – per definitie, een Werkelijk Leider zijn. En hierin, een ieder die de Weg Voorgaat – zal Gelijkheid Vertegenwoordigen en vanwege het Beoogde Resultaat van Wat het Beste is voor Al het Leven: Eén zijn. Hierin: is ieders Individuele strijd Uniek en in zekere zin Alleen. Omdat, je Uniek bent Voorgeprogrammeerd, al zijn de Patronen die gebruikt zijn hetzelfde – de specifieke Ervaringen zullen Eerder Persoonlijk zijn. Daarom is het Belangrijk om je Vastberadenheid te Versterken, Realiserend: in dit Stadium – dat je Alleen Eén Leven hebt om de Missie van het Creëren van jezelf als Leven als Wat het Beste is voor Al het Leven te Volbrengen, als het Levende Woord – Zowel vanbinnen als vanbuiten, Gelijk. Zodat er Geen Conflict bestaat vanbinnen en vanbuiten in Iedere Ademhaling, zodat je niet de Oorzaak bent tengevolge van je eigen Conflict van je Eigen Mislukking.”

“Iedere Mislukking die je onder Ogen zult zien in het Systeem – is Puur een Uitdaging Hoe een Manier te Vinden om een Oplossing rondom het punt te Presenteren, die – door Toepassing van Wat het Beste is voor Alles en Iedereen, de Mislukking zal Oplossen en het verandert in een Win-Win voor Alles en Iedereen. Het Gebruik van zo’n Benadering, zal Weldadig zijn voor jezelf en zal ook Anderen Bevoordelen en zal betekenen dat je jouw Proces zo Effectief mogelijk Wandelt.”

“Ten aanzien van het punt van Jezus en zijn Mislukking – Begrijp: dat dat een Perspectief is om aan te Tonen dat – er Verscheidene Benaderingen zijn om de Kruisiging te Beschouwen en dat Jezus’ bereidwilligheid om Gekruisigd te worden ook Zelfmoord genoemd kan worden.”

“Dus, daarom: Je kunt je Uiterste Best doen in je Proces- maar Uiteindelijk – je Overgeven aan Mislukking, omdat het Allemaal Onmogelijk lijkt. En dan, zal jouw Opgeven ook een Zelfmoord zijn omdat: zelfs als je Voortgaat in hetzelfde Lichaam maar je het Leven Opgeeft – je de Mogelijkheid Doodt van jezelf om Leven te Zijn.”

“Geld is het Gereedschap geworden waarmee men een gevoel van Macht Ervaart over je Omstandigheden –  die je zal Vermommen en Beweren ‘Succes’ te zijn. Maar, succes in zijn Context die Betekenisvol zou zijn, zou zijn: een Wereld die het Beste is voor Al het Leven –  Waar Alles en Iedereen verzorgd wordt. Individueel Succes, zal Altijd een Uitgangspunt van Mislukking hebben – en het Geloof dat op de één of andere manier, omdat je Meer hebt dan anderen, je Succes Bereikt hebt. Dat is Zeker geen Maatstaf voor Succes. Maar eerder, Gelijkend op een Piraat die Rooft en Steelt uit Eigenbelang.”

“ Afstemming met elkaar is Niet zozeer een Ervaring van Verbinding – het is Eerder de Manier waarop ons Systeem Functioneert, waardoor Alles en Iedereen verzorgd wordt – hetgeen Bevestigt dat we onze Onderlinge Verbondenheid Begrijpen. Het heeft Geen gevoel, het heeft Geen Gevoel Nodig – en ieder gevoel van Verbinding, is nog steeds Gebaseerd op Mislukking. Wanneer twee of meer dan zouden ontmoeten in het Fysieke als een Werkelijke Verbinding: zal er Respect en Achting Zijn voor Wat Bereikt is als Mensheid, als Eén, als Gelijk. En een ieder zal het Proces Begrijpen dat ieder door moest gaan om zichzelf te Transformeren om zulk een Staat van Individualiteit te Bereiken die Leven Waard is.”

“Er is een Punt dat Zo Uitdagend is – dat het zal Voelen alsof men het Nooit voor elkaar kan krijgen en men moet Voorbij dit Punt komen. Geef je jezelf op, niet Echt. Omdat het Zelf nog niet Bestaat. Geef je op om het Zelf te Worden – Ja, dat is Specifieker. Begrijp dat: het Opzettelijk Geprogrammeerd was om je te doen Geloven dat je jezelf Opgeeft. En daarin – zou je jezelf Afstemmen op dit Zelf dat ‘vol zonde’ is. Maar in feite – is dat Niet een Zelf in de Wezenlijke Context van het Woord. Het is Slechts het Zelf waartoe iedereen kwam te Accepteren. Hetgeen ALLES van Mislukking Belichaamt en men zou dat Mislukte Zelf op moeten geven – omdat dat Mislukte Zelf jou nooit zal ondersteunen als Leven of een ander als Leven.”

“Dus, begrijp: je hebt de Namaakzelf Gecreërd volgens de Drijfkracht en Motivatie van bijvoorbeeld, Hoop, zodat, in plaats van het Opgeven van de Namaakzelf en het Vestigen van het Werkelijke Zelf – je de Namaakzelf Rechtvaardigt – om het Nooit op te Geven, door bijvoorbeeld Hoop te gebruiken. En dan een Namaakrealiteit van Eigenbelang Creërend waar alleen JIJ van profiteert, omdat jij Profiteert – overtuig je jezelf dat je Acties Rechtvaardig waren.”

“Iedereen is nu te bang om dood te gaan – en niemand wil hun Geld opgeven, hun Seks, hun Playboy, hun Pornokanaal, hun Prachtige Hawaïstranden – dus, maak je geen zorgen, de Oorlog gebeurt op straat tussen Dronken mensen, in huizen, waar mensen krankzinnig worden. En met name in Economische Oorlogen. Maar, een Grote Oorlog – degenen met  Gevestigde Belangen hebben teveel te Verliezen, zij zullen alleen Oorlog maken in Arme Landen waar de Arme Nevenschade is. Of in andere Landen waar ze Enorme Fortuinen kunnen maken.”

Desteni Leadership Forum – 13 Maart 2013

Failure in relation to the SOUL – Bernard Poolman

(Vertaald in samenwerking met Sylvie Jacobs)

bigstock-Deep-Love-1056039_ro_595

(Link naar blog ‘Reis van ziel naar Leven’)

———————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Waar Zelfoprechtheid Begint – Bernard Poolman (vertaling)

Zelfoprechtheid

Dit is een leidraad om in te schatten waar je bent in je proces en uiteraard ook waar alle anderen zijn in hun proces.

Zelfoprechtheid begint wanneer jij je het falen van vertrouwen, hoop, liefde, energie, overtuigingen realiseert – is wanneer jij je realiseert dat al deze dingen zelfmisleidend waren en het je blind maakte voor de realiteit – en als dat gebeurt, dan zul je het gemakkelijke/comfortabele leven van overtuigingen en trouw en hoop moeten opgeven en waar je niet iedereen in overweging hoeft te nemen en alleen maar naar je eigen leven hoeft te kijken. Je zult je eigenbelang moeten opgeven: dat is waar Zelfoprechtheid begint.

Dan, volgt er een grote veldslag

Je zal dan in gevecht met jezelf zijn, tussen het gemakkelijke/comfortabele leven dat je zult achter laten en het moeilijkere leven – in eerste instantie, uiteraard, omdat er altijd pijn is in verandering. Het moeilijkere leven is er één waar je jezelf concreet, fysiek en praktisch moet herontwerpen tot een betrouwbaar, zelfwaardig, effectief menselijk wezen dat om het leven zelf geeft en zijn naaste lief heeft als zichzelf en die niet zal toestaan dat er misbruik bestaat – en dat is een groot gevecht, omdat het gemakkelijke/comfortabele leven echt simpel is, omdat je het zolang gedaan hebt voor geen andere reden; je bent al door de fasen van leren met het gemakkelijke/comfortabele leven gegaan; door je onderwijs en familie en religie.

De leerfasen zijn waar je eerst door een weerstand gaat van het stoffelijke stadium – dat betekent de fysieke integratie en dan wordt het automatisch en dan is het makkelijk, je leeft het gewoon, het gebeurde automatisch: je bent voorgeprogrammeerd.

Nu moet je jezelf deprogrammeren op het punt van verandering, op het punt van zelfoprechtheid en dan herprogrammeer je jezelf effectief, zodat je automatisch betrouwbaar kunt zijn – dat betekent dat je jezelf moet herprogrammeren als eigenwaarde, zelfvertrouwen en als waardig voor het Leven. Dat is de daad van schepping, van zelfcreatie, zelfgewaarzijn, zelfrealisatie – alles in overweging nemend dat hier is door de gelijkheidsvergelijking.

Sommigen doen er veel langer over op dit punt van verandering: in deze oorlog, op dit punt waar je met jezelf moet vechten – dat is hoe je het waarneemt = je vecht met jezelf over zelfoprechtheid. Het echte probleem is wanneer je een uitgebreid gevecht hebt – je geeft toe op het kritieke moment van verandering.

Stel je wilt stoppen met masturberen vanuit het perspectief van misbruik en dat het een levende expressie wordt, dan geef je op in het eerste moment waar je kan doorbreken en ga je naar de gemakkelijke weg. Stel je wilt stoppen met roken en je komt op het punt dat je het niet meer kunt verdragen, je moet nu roken – dat is het punt van verandering, dat is waar je stopt. Als je door deze punten heen ademt, dat is waar je stopt. Of, je hebt een verlangen waar je constant aan iemand denkt en je wil graag seks met diegene hebben en je wil diegene hebben en het hele verhaal en kunt jezelf niet helpen en het maakt je gewoon krankzinnig – het is waar je stopt = waar je het niet meer kunt verdragen – waar het teveel wordt.

Dat is jouw punt van Zelfoprechtheid.

Dat is het punt waar je verandert.

Dat is waar je er doorheen moet ademen.

Dat is waar de adem cruciaal is.

Dat is waar je staat en wie je bent is ontwikkeld.

En JA, je zult daar soms vallen, maar je zult ernaar terug gehaald worden totdat je staat. Totdat je het hebt gehaald.

Dat is de boodschap van Desteni. Dat is de geloofwaardigheid van Desteni. Wij bewijzen dat een mens echt kan veranderen. Wij bewijzen dat er manieren zijn om het bedrog en het eigenbelang en het misbruik in deze wereld los te laten en dat het mogelijk is voor de gehele mensheid om hun naaste lief te hebben als zichzelf en om aan elkaar te geven wat je zelf zou willen ontvangen.

Verenig je met ons met een Gelijk Geld Systeem en de Gelijk Leven Stichting om voort te brengen  – voor altijd – een plek genaamd: Thuis, hier op Aarde, wat Hemel op Aarde is.

Een plek die waardig is voor onze kinderen en hun kinderen.

Laat ons het punt van verandering zijn.

Laat ons diegenen zijn die de verantwoordelijkheid nemen.

Laat ons de scheppers zijn van een Nieuwe Wereld.

Het is allemaal binnen dit punt van Zelfoprechtheid – de Sleutel is Zelfoprechtheid: om Zelf te eren als het Leven.

Wie wil je zijn?

Alleen jij kan deze vraag beantwoorden.

Video: Where Self-Honesty Begins

(Vertaald in samenwerking met Sylvia Simone Gerssen)

——————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Personagevorming en Radicale Ademhaling – Bernard Poolman (vertaling)

Radicaal

Oefen, adem voor adem: radicale eerlijkheid, radicaal begrip, radicale zelfvergeving, radicaal zien – om direct te zien wat echt hier is. Want het moment dat je een ademhaling mist, wordt het leven als een film en word jij als een personage en dan probeer je dit personage te vormen om te participeren in deze film. Maar je blijft verliezen, je blijft in conflict, omdat dit personage concurreert met alle andere personages en geen van deze personages zijn in feite berekend voor de taak om om te gaan met het script van deze bewegende werkelijkheid, welke een film is.

En je begint vertrouwen te verliezen en je begint te proberen en vertrouwen op te bouwen – maar het is allemaal gebouwd op personagevorming. Het is niet gebaseerd op de werkelijkheid van het zien, hier, radicaal wat er gaande is; radicaal eerlijk zijn met jezelf over de aard en de mechanismen van deze werkelijkheid waarin je jezelf bevindt.

Deze film die jij hebt gecreëerd, dit ding dat je namen hebt gegeven, deze woorden die het levende woord van jouw werkelijkheid zijn geworden waarin jij een personage speelt. Karakter door personage is fysiek zijn, echt, eerlijk, participerend in elk moment, adem voor adem, in de echte werkelijkheid – dat wat een illusie is geworden veranderend in werkelijkheid: dat wat een illusie is geworden is tijdelijk en vraagt je volledige energetische aandacht, terwijl dat wat echt hier is hoe dan ook beweegt en dan vorm je lagen van personages, als kaste systemen, als zij die hebben en zij die niet hebben – niets van dit kan voortduren, omdat het een illusie is en het zal eindigen en jij zal door de pijn gaan wanneer dit wordt weggenomen en het is alleen een geloof dat je zal verliezen, het is alleen jouw vertrouwen dat je zal verliezen, maar dat zal erg pijnlijk zijn omdat je het gemaakt hebt alsof het echt is, alsof het echt jou is – terwijl jij het niet bent.

De echte jij heeft zelfs nog nooit en te nimmer gesproken – want vanaf je allereerste ademhaling,  werd je de zonden van de voorvaderen van zeven generaties terug ingeduwd en een personage, een persoonlijkheid was gevormd.

Niets van dit is echt.

Alles – een leugen.

Elk afzonderlijk ding wat je ooit hebt gedaan is een leugen.

Elke gedachte die je hebt gehad was voorgeprogrammeerd – het was nooit origineel.

Onderzoek Desteni, zodat je zelf kunt ontdekken: Wat is Radicale Verandering?

Video 2011: Character Building and Radical Breath

(Vertaald in samenwerking met Sylvia Simone Gerssen)
—————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

To give it my all – How the animals teach me what real support is

In december Witneus the female rabbit became suddenly very ill, pneumonia, I wrote about it during that days. Here I write in an overview how this intensive support of her supported myself to get the best out of me.

For a few days just before she became clearly ill, she walked into the house more often and wanted to sit in the house for a longer time. I allowed her to do this, however sometimes I pushed her a little to go back outside again – the rabbits lived outside during that days and I was not sure how staying inside the house for hours should influence the thickness of their pelt. So, here I missed a sign of her and did not investigate why she wanted to stay inside the house for longer. Rabbits are prey-animals and they do not show when they are ill and when they show, the illness is often already present for a longer time. However they do give some signs when we really are aware and this was a sign from her that I did not take seriously.

The day that I noticed there was really something wrong was when she was sitting with her nose in the air. I have had a rabbit in the past who was sitting with her nose in the air for many days but for the rest being normally active, eating normally, so I did not have a clue that there was something going on with her. Until she was suddenly one day that ill that it was too late to do anything; pneumonia as I heard at the vet. However, I learned this that time and saw it immediately now when the nose was in the air. I also had to go to work that day and did not know what to do in the short time before work. I called my collegue and discussed; he would try to find someone to replace me (I often work alone in a healthstore) and I said I would be a little late. She sat down in her hutch outside, in the nightcabine which is more closed and warmer. I moved on to work. On the way to work I started seeing what was bothering me, which was the point that I was not clear on where to housevest her and the malerabbit (they lived together outside the house and I have a pretty small room inside the house where also another quinea-pig was living). I saw that I would take her in the house and could leave Casper – the male rabbit – outside. It seems strange that I could not see this clearly immediately however this is how the mind works and what I am already walking for years while taking care of the animals, that somewhere in the practical care-taking when they become ill I loose sight, get stuck and do not see a practical solution. Actually it is a little bit of an apathic reaction which is not cool, as with these small animals, you have to be fast and take action immediately otherwise it can be too late.

So, I had my solution, in the afternoon a collegue could replace me and I could go home. At home I immediately took her into the house and knew I had to go to the vet. It was friday night and the last consulting-hour before the weekend so I had to catch this one. I called my parents to drive but one was out with the car so it was not possible to bring me. I have another option to go by bus and walk 2x 10 minutes which is less comfortable (for the animal and me as well) but anyhow pretty well doable. Here again I saw myself linger, thinking about asking the neighbour or taking the bus and saw, okay, I have to push myself and I have to do it fast otherwise I am too late for the bus and the consultinghour. So I did, I pushed myself through this lingering, took her in a basket and went to the bus. At the vet, they confirmed that it was pneumonia, gave her anti-biotica and explained me that pneumonia with rabbits is a risk for their health as they produce very thick mucus in the lungs that is not easily going away and so, the chances to survive are not so large, however there are rabbits who make it. They also told me that she was quite sick already. I had seen this too, however I also knew her al the years before and she had never been sick and been in good physical condition and very enthousiastic to live and also, the symptoms were not that long present so, there was a chance she could make it.

I went home, left her in the small basket, put a warm-water bottle with her in the basket and some green-food for if she was able to eat something. And so we passed through the night. The days after this, she had a lot of difficulties with breathing, sat with her nose in the air all day and a little bit standing up, with her forelegs against the warm water bottle that I put down their so that her breast would be a little bit warm. She could barely eat but she had to. So I gave her fluidfood with vessels especially for sick rabbits. Besides this I went outside and took everything that I could find that she might like and easliy eat, like dandelion, plantain, clover, yarrow, chickweed and some grass. It was winter but very soft weather so I was lucky as there was still some green findable. She did not eat by herself but when I hold it before her consistently she would take some eveytime and actually even made some funny jokes with this, as taking it out my hand and put it away on the ground for example when she did not want it anymore, and when I hold on tight, she could not take it away but instead the leave teared apart and she had again some food in her mouth which she chew on. Until she showed me that she really had enough.

She lost weight of course and we found a rithm of fluid food 2x a day and 1x a day anti-biotic and 1x a herbal conbination with colloidal silverwater and a drop of vitamin D to reduce the mucus and to support her lungs and immunesystem. I did this all together for 4-5 weeks very intensively, I slept down in the same room with her (I have a sleeping-couch there) and only went out longer for work. And within this period, I learned the most important point: to give it my all. I knew and noticed that I had to give it my all to pull her through this and that I had to do every little thing that I saw as important for her, very small things as getting the food she would like most, giving it to her often, checking at her, being consistent in the medicines, actually being totally here for her.

I have seen Bernard doing this at the farm and heared from others how he applied this, giving his all in very small things, seemingly points that looked as ‘not so important’ or even out of proportion. This is what I within my mind, allowed to take over in the past while taking care for the small animals, as actually I had the tendency to give it my all but had some thoughts and beliefs about this as ‘not suitable’ or ‘too much’ because it is ‘only a rabbit’. It was not how I consciously saw it myself but however, allowed myself this behaviour just because this is the common approach of taking care of animals. So actually I did not really stand up for them as myself. I also had a belief during that days, that dying is something maybe even better than living, which is actually a point of religious brainwashing and so I had a tendency to let them go more easily instead of investigating everything completely before doing so. So it was more about ‘who I am within’ than actually neglecting the caretaking that was not alligned within myself with what is best for all. This combined with the lingering and apathic behaviour of myself when I needed to take action immediately and coming up with practical solutions and also very important or even the most important point of influence, not having a car and not having so much money and the vet costs always a lot of money, again combined with living alone and grown up within an experience of having to decide a lot of things by myself; well all this points together I faced while taking care of the animals. And everytime a small animal became sick I could pick up the point I learned from an animal in the past and a new point came up that I had to learn and integrate. So, with Witneus, she was the first who I have given my all – and people who knew me before would say, but you always did this isn’t it? You are always so very carefull with the small animals. Just to give you an idea of what ‘giving my all’ entails; the ‘being carefull’ as I was before, is not enough. It is not the same as giving my all and letterly pull the animal through with everything I have where instead of this, somehow and somewhere, I let them go and so actually I let them down. In very small points which are easily to be excused. But every excuse is one excuse too much. So, there were no excused in this period with Witneus and I just took on everything I saw that needed to be done and as long as was necessary until it’s done, walking it day by day without knowing how long this would take and without knowing if she would make it. As this was not the most important thing, it was important how we walked through and who I am within.

Well, she did make it. After the period with anti-biotic, she had still difficulties with breathing and so with eating, as eating and sitting with her nose in the air to breathe at the same time, is very difficult. So, discussing this with the vet again. They said that the anti-biotics is done, the bacteria is gone so she needs something for the alveolus, for the lungs, to get more air. Something similar as they give to people who have asthma and then for animals. So she got that, and almost the same day it became better. Within a few days she ate by herself, and she eated all day because she was actually very hungry and had to get some weight. I gave her this medicin 2x a day and also the herbs and some colloidal silverwater and vitamin D for 3 weeks and she became stronger and recovered within this period. after this I went back to 1 time a day, and again after some weeks 1 time a day I started to half the dose of the herbal combination and staying with 1 time a day the medicine for the alveolus. With this I will move on some weeks and then probably stop the herbs and go on regurly with the medicin for the alveolus as this is recommended by the vet, based on experience with other animals that when stopping for a longer period they often start getting difficulties with breathing again.

The point of not really be aware of the signs before they become ill, this came back with the male rabbit who died last week. I wrote about this also. The short period of decisionmaking and support in passing away went well as I learned to discuss these kind of things with the vet and if necessary with someone who is able to see with me. However the point of this small signs before becoming ill I had not actively responded to, I noticed it again but did not respond, I did not pick it up and so, after Casper had passed away, I saw this point still being here and interfearing with my decisionmaking and taking action within the moment of illness. So this point I have to correct in writing and then walk again in real time when the moment is here. Actually I saw that I did not consider myself in this, in what I actually wanted as being some more closer with the animal for a while – meaning inside the house, some hugging, but again, of not knowing how to do this practicle I did not take this seriously and so I actually am not taking seriously myself within this point, which is harming myself as another living being. And because of staying in this ‘not knowing how’, I do not start investigating it and so I do not even give myself a chance to find a solution that is practical and best for all including me. So this is what I am moving on with. As this point is making it more difficult, when and as an animal (or human) dies, as I have seen that after this passing away of another living being who we lived close with, the points come up where we did not give it our all and so we feel sadness, which is actually a feeling of regret of missing out on moments of opportunity to share, to be intimate from a starting-point of self-intimicy. The animals did not miss these moments, it are we as human who miss them because we miss ourselves and we need to walk a process to become one and equal with and as ourselves. And if we do not do so, we will face this within and as ourselves when and as we die ourselves.

Actually what I describe here in very small points, is what is going on in the world on a very large scale. From the small to the big, it is the same point and only in the small, within the situation that we are living in and being able to direct, the changes will start taking place, if we are willing to see and to take ourselves seriously within this. Life is showing itself in very very small points, it is vulnerable and strong at the same time and this is what we easily and on a daily base, walk over and ignore. So we ignore the being vulnarable and we miss the being strong within this. And as long as we ignore, we do not have to pick it up, we do not have to face ourselves as being vulnarable and so we do not have to change ourselves and, we will never become one and equal as strength as life as our full potential. So we see, there is something wrong, but we are not really aware of it and we do not dare to really see into this as we do not yet know the solution and so, decide to ignore. Which leads to a survivalmode where in we act and pretend being ‘strong’ but which is actually weakening ourselves and life as a whole, which is quite visible in the world today.

Ignorance is a decision although it seems as we do it ‘automatically’ but actually, every time we ignore something it is a decision, in every moment. So to stop the ignorance, this is a decision too. First it is to stop the ignorance and within this, we give ourselves a chance to look, to see, to ‘not know how to do this’, to forgive ourselves for what we see and what we do not know yet, for what we have allowed to exist within and as ourselves, to investigate and discuss a solution, to correct ourselves and make a new script as an ability to change and to eventually, actually change in physical reality as the final proof to and as ourselves that we have walked a process to selfchange, from ignorance, apathie and an experience of powerlessness towards consideration, self-movement and practical solutions.

We will not get proof on forehand that it ‘will work’ as the only proof possible, is walking it for and as self. We will become the living proof or we will not see any proof at all. So waiting for a proof before starting, it’s not gonna work.

Starting within the small, starting to take self as life seriously as within this, one will start taking life seriously in/as everyone.

So does this mean that ‘I am ready’ now? That I have learned to ‘give it my all’ in every moment? No. I have learned this within this one point. Where in it became very clear to me how and where I am actually not doing this which is in many other points. This is a process to walk as the resistance to do this has been integrated in many ways within myself and my physical body so it requires walking a process day by day, consistently and continiously, to deprogram myself within this and become the living proof of myself in and as my full potential.

Will you walk with me, with us?

Desteni-I-Process-Lite (Dutch translation available) and Desteni-I-Process-Pro.

Thanks (below two pictures from Casper and Witneus in the snow some years ago)

PENTAX Image

Video’s:

Witneus

Casper and Witneus januari 2014

Related blogs:

Day-374-how-every-breath-counts/

Dag-380-woordweb-roos-projectie-terug-naar-zelf-halen

Dag-417-de-verzorging-van-witneus-het-konijn-als-levend-voorbeeld

Dag-443-casper-het-konijn

All blogs related to animals:

http://ingridschaefer1.wordpress.com/category/dieren/

PENTAX Image

(Picture: find the white rabbit! Click to enlarge)

Investigate

Psychic Animals – The Sheep – Part 1

——————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Wat is Effectieve Zelfvergeving?

Effectiviteit

Hoi iedereen, dit is Lilly en in dit video interview gaan we kijken naar Effectieve Zelfvergeving.

Nu dit interview is in het bijzonder in samenhang tot degenen die starten met hun zelfvergevingsproces en zelfs sommigen die dit al een tijdje gewandeld hebben komen dit misschien tegen in hun zelfvergevingsproces en -verklaringen. Dus wat we hier gaan bekijken in de context van effectieve zelfvergeving is het verzekeren dat men in feite in de eigen zelfvergevingen, het eigen geest bewustzijn systeem aan het wandelen is en als het gelijke detail waarin het bestaat. Dus je wilt je zelfvergevingen gelijk aan en één met het detail laten zijn als waaruit je geest bewustzijn systeem bestaat. Want als men simpel één zelfvergeving een beetje half-half doet, ongespecificeerd, uitbreidend of overal verspreid aanwezig…………worden de zelfvergevingen alleen verklaringen welke geen fysieke, echt praktische zelf-context hebben binnen het wandelen van het eigen proces door het eigen geest bewustzijnsysteem waar zelfvergeving de werkelijke bevrijding is van onszelf als het geest bewustzijn systeem om in staat te zijn te zien, realiseren en begrijpen wat het is dat zelf geaccepteerd en toegestaan heeft om als de geest te zijn en te worden en hier binnenin zou men tegelijkertijd zien hoe het is dat zelf zichzelf kan assisteren en ondersteunen om te veranderen. Dus velen die de zelfvergeving effectief hebben gewandeld hebben voor zichzelf gezien, voor zichzelf ervaren, voor zichzelf gerealiseerd, dat het alleen in het wandelen van zelfvergevingen is dat deze punten beginnen te openen en dat je begint te realiseren: “oh mijn god, dit is wat ik gedaan heb en dit is hoe ik het gedaan heb”. En hierin: “oh mijn god, ik zie hoe ik kan veranderen”.

Dus hier is wat aanvullende ondersteuning en assistentie om te verzekeren dat de eigen zelfvergevingen niet gewoon verklaringen worden. Dat het een werkelijk gereedschap is welke zelf wandelt, leeft en toepast als zelf in het wandelen door het eigen geest bewustzijn systeem gelijk aan en één met de details, specifiteit en precisie zoals zelf het als zelf geprogrammeerd heeft. Zodat men er zeker van is dat men werkelijk alle stappen wandelt. Stap voor stap voor stap, steeds verder neerwaarts het konijnenhol in.

Okay laten we erin gaan.

Effectieve Zelfvergeving.

Nu in het begin ja, wanneer je begint is het volmaakt okay om eerst comfortabel te worden met zelfvergeving waar je jouw basis zelfvergevingsverklaringen doet, als:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om bang te zijn om te rijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om bang te zijn om de straat over te steken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om boos te zijn op mijn zus.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om gefrustreerd te zijn met mijn moeder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om weerstand te ervaren tegen schrijven.

Dus voor de hand liggend zullen je zelfvergevingen eenvoudige, directe verklaringen zijn. Omdat je nog steeds bezig bent met het richten op de toepassing van zelfvergevingen zelf en in de directe, korte verklaringen krijgt men een soort van ‘gevoel’ – bij gebrek aan een beter woord voor wie zelf is binnen de zelfvergeving. Gevoel, alsjeblieft – ik bedoel niet energie – gevoel, ik bedoel alsof je bezig bent een overeenstemming te vestigen met deze nieuwe toepassing of dit woord dat zelfvergeving is en jij bent in je verklaring de zelfvergeving aan het wandelen als het vestigen van je zelf-overeenstemming; dit is hoe je jouw zelfvergeving zult wandelen voor jezelf.

Dus het is cool in het begin, in het bijzonder voor diegenen die starten met het spreken van de verklaringen in één zin. Hoe dan ook, men moet zich realiseren, zien en begrijpen dat het eigen geest bewustzijn systeem uitgebreid meer omvangrijk is dan dat. Bijvoorbeeld, het ervaren van frustratie naar je moeder toe. Frustratie op zichzelf bestaat in diverse verbanden van uitersten van hoe men frustratie in eerste instantie kan ervaren en voelen.

En dan het ervaren van frustratie ook binnen het verband van andere delen en vormen in het eigen leven, en in herinneringen, en in ervaringen in het verleden en werk en verplichtingen en het is een heel multi-dimensionaal netwerk van dingen. Dus alleen in het woord ‘frustratie’ en alleen in het woord ‘moeder’ kan men een massief intern geest bewustzijn systeem netwerk openen binnen de eigen wereld en realiteit. Dus als men eenmaal comfortabel is met de onmiddelijke directe zelfvergevingsverklaring van één zin, is het om zelf te assisteren en ondersteunen om terug te gaan en kan men iedere individuele enkelvoudige zin nemen en het meer openen voor zelf.

Hierop doorgaande kan men zeggen dat jouw directe, onmiddelijke verklaringen meer je zelfvergevingsverklaringen zijn van je bewustzijn. Waar men als het ware de eigen bewuste gedachten of ervaringen verwoordt waar men zich algemeen bewust van is binnen de eigen wereld en realiteit, alleen binnen de dimensie van gedachten in het eigen bewustzijn en onderbewuste. Echter het geest bewustzijn systeem binnen de multi-dimensionale context, hiervan is het dan nodig om dieper in de lagen en dimensies te gaan binnen het eigen bewustzijn, onderbewuste en onbewuste om te kijken naar het nemen van de eigen zelfvergevingen naar het punt van werkelijke zelfverantwoordelijkheid. Zoals men door het schrijven van zelfvergevingen op de frustratie naar je moeder kijkt hoe men deze frustratie in de eerste plaats gecreëerd had.

Waarom heeft men deze frustratie in de eerste plaats gecreëerd naar de eigen moeder toe? Waar is dit begonnen? Waar kwam het vandaan? Was het door de tijd? Was het een gebeurtenis? Was het een herinnering? Was het omdat zij jou aan iemand herinnerde? Ik bedoel, het punt van zelfvergeving is jezelf leren kennen als het geest bewustzijn systeem, wat betekent dat je in jezelf moet graven en door deze lagen moet gaan en deze vragen moet stellen om voor jezelf uit te vinden door zelfvergeving in het wandelen van zelf als het eigen geest bewustzijn systeem terwijlje tegelijkertijd die relatie van afscheiding als het eigen geest bewustzijn systeem vrijlaat en je je tegelijkertijd realiseert en ziet en begrijpt wat men geaccepteerd en toegestaan heeft. Dus zelfvergeving op zichzelf is ook multi-dimensionaal met wat men wandelt als zelf in het wandelen van zelfvergevingen in relatie tot de bepaalde punten. Dus laten we gaan kijken naar wat vragen die men voor zichzelf kan stellen als men de zelfvergevingen wandelt tot een bepaald, specifiek punt. En één van de enkelvoudige verklaringen was:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om frustratie te ervaren naar mijn moeder toe”. En nu kijkt men naar de verklaring en het wordt bijvoorbeeld blanco in je. Herinner je dat blanco zijn een beschermings- en verdedigingsmechanisme is van het geest bewustzijn systeem om zelf niet dieper in zelf te gaan om werkelijk te onderzoeken wat het is dat zelf geaccepteerd en toegestaan heeft in deze frustratie en dus wat men in zo’n situatie doet met de geest is dat men zichzelf gewoon naar het fysiek breng en het uitschrijft. Dat is wat zo cool is aan het fysiek werkelijk doen in schrijven en zelfvergeving, men maakt het fysiek en praktisch. Want wanneer men gewoon begint met het kijken naar dingen in de geest kan de geest heel gemakkelijk al zijn beschermings- en verdedigingsmechanismen gebruiken zoals in hoe men dit zelf natuurlijk geprogrammeerd heeft, om zichzelf te beschermen en verdedigen voor het het eigen bestaan en de overleving. Dus het is een systeem, ik bedoel we hebben onszelf in zulk detail, specificiteit en precisie gecreëerd zodat we al onze beschermings- en verdedigingsmechanismen op een rij hebben binnenin om er zeker van te zijn dat we in feite niet veranderen. Hetgeen een punt is welke we allemaal constant door wandelen terwijl we door ons proces wandelen.

Dat is wat weerstand oorspronkelijk is. Het is één van de oorspronkelijke manifestaties van de geest in termen van energie om te proberen om zelf te stoppen in het werkelijk staan als zelf binnenin zelf en binnen het wandelen door het eigen geest bewustzijn systeem. Dus als het blanco wordt binnenin ga naar de vragen, stel jezelf deze vragen:

Waarom ben ik gefrustreerd met mijn moeder?” en dan kan men dieper gaan als een ‘waarom’ het punt niet omhoog brengt. Men kan vragen: “waar is de frustratie naar mijn moeder toe begonnen?” en dan komt er bijvoorbeeld iets op binnenin zelf en je herinnert je, ohja, ze vroeg me om de afwas te doen en je reageerde in frustratie toen ze je vroeg de afwas te doen en je zei in eerste instantie “nee” en toen schreeuwde en klaagde ze en toen gaf je uiteindelijk toe en deed de afwas in frustratie. Okay. Dus nu heb je je punt van waar het begon. Nu moet men overduidelijk gaan ontdekken – men kan teruggaan: “waarom ben ik gefrustreerd naar mijn moeder toe?” wat betekent, wat is de oorzaak, wat is de bron van de frustratie? Hoe heb ik de frustratie gecreëerd? Alsjeblieft iedereen gebruik al deze vragen die ik stel omdat het je zal assisteren en ondersteunen met het in specificiteit gaan van punten en hoe zelf zichzelf accepteert en toestaat om reacties te creëeren naar anderen toe.

Dan kan men teruggaan naar “waarom ben ik gefrustreerd en wat was de oorzaak of bron van de frustratie die ik ervoer naar mijn moeder toe?”en je ontdekt dat, okay, het was wanneer ze me vroeg om de afwas te doen, maar weer moet men hierin zien, realiseren en begrijpen dat de afwas met je moeder een externe gebeurtenis of manifestatie is; de frustratie is nog steeds intern. Je creërde die ervaring van frustratie naar haar toe. De frustratie is hetgeen waarvoor je zelfverantwoordelijkheid moet nemen. Dus dan is de vraag als: “waar kwam de frustratie vandaan? Waarom werd ik gefrustreerd?”. Dan realiseert men zich dat men gefrustreerd werd omdat je moest studeren en je had niet genoeg tijd en dan realiseer je je dat je jouw eigen frustratie over het hebben van onvoldoende tijd op je moeder afreageerde en het hele punt stapelde zich op tot in een bezeten staat, waar je zonder meer eindigde in een totaal gefrustreerd zijn met je moeder en nu moet je dit hele proces wandelen voor jezelf van het stellen van deze vragen om uit te vinden waar het allemaal begon.

Ik vergeef mezelf voor het gefrustreerd zijn met mijn moeder”. Nu wil je deze zin opnemen tot in het terugbrengen naar zelf/zelfverantwoordelijkheid. Want, ja de frustratie was ervaren naar je moeder toe maar jij creëerde die frustratie, je wilt uitvinden HOE je deze frustratie creëerde zodat je jezelf kunt assisteren en ondersteunen om in interactie te zijn met je realiteit en stabiliteit en NIET met frustratie. Ik bedoel, het is een veel comfortabelere ervaring in deze toch al zo hectische wereld om dit gewoon te wandelen in stabiliteit en ademhaling en niet onnodig gefrustreerd te raken als men hier doorheen gaat. Dus ga verder vanaf:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om frustratie te ervaren naar mijn moeder toe”; vraag jezelf: “okay waarom was ik gefrustreerd met mijn moeder? Waar kwam deze frustratie vandaan? Hoe heb ik deze frustratie gecreëerd? Waarom heb ik het naar haar toe aangewend, waarom heb ik het op haar geprojecteerd?” Omdat de afwas doen bijvoorbeeld weer tijd in zou nemen en ik zou tijd verdoen aan de afwas wanneer ik had kunnen studeren. Dus, en weer, de eigen zelfvergevingen, als men eenmaal de vragen gesteld heeft en men kwam tot de realisatie dat; men creëerde de frustratie vanwege tijd binnen de eigen wereld en context, welke weer brengt tot de volgende deur van zelfvergeving binnenin zelf, welke is: zie okay je reageerde in relatie tot tijd en dan zal de eigen zelfvergeving een hele andere frustratie-deur openen in relatie tot tijd dus men komt dan wat later tot dit punt, maar voor nu moet men door de zelfvergevingen wandelen van hoe je de frustratie in de eerste plaats gecreëerd hebt.

Dus je zegt; wanneer je de vragen gesteld hebt en door de vragen gewandeld bent heb je gezien hoe het zich heeft uitgespeeld: je was iets te drinken gaan halen, je moeder vroeg je om de afwas te doen, je was op je weg terug om te gaan studeren, je werd gefrustreerd omdat je binnenin jezelf ervoer dat je niet genoeg tijd had, je moeder klaagde en jammerde en schreeuwde en je gaf toe en je deed de afwas in frustratie. Dus je wilt zelfvergeving toepassen op dit geheel hoe het zich heeft afgespeeld; omdat het nog steeds als een herinnering in jou bestaat en als men zich niet bevrijdt van dat moment binnenin zelf door zelfvergeving, wat gebeuren zal is; het zal deze en zulke momenten zijn die zich opbouwen als lagen als herinneringen binnenin jezelf en dan zal er bijvoorbeeld op een dag opnieuw iets gebeuren met je moeder en het zal alleen frustratie zijn welke naar buiten komt en totaal bezit van je neemt, omdat ze raakte als een externe gebeurtenis aan dit gehele herinneringssysteem binnenin jezelf dat zich opgebouwd had als frustratie binnen je welke je niet doorgewerkt had of effectief had vrijgegeven en dan moest het voor jou in bezetenheid gaan om aandacht te geven aan de frustratie, in plaats van zelfverantwoordelijkheid te nemen en het los te laten.

Dus, wandel de tijdlijn:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om gefrustreerd te worden toen mijn moeder me vroeg om de afwas te doen, omdat ik eigenlijk gewoon iets te drinken was gaan halen en ik op weg was om te gaan studeren en de frustratie kwam op omdat ik voelde dat ik niet genoeg tijd had om het studeren af te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te reageren in frustratie naar mijn moeder toe, zelfs nog meer toen ze begon te jammeren en klagen en schreeuwen, omdat ik voelde dat ze me in de positie plaatste waarin ik gedwongen werd en verplicht was om de afwas te doen en de frustratie bouwde zich zelfs nog meer op omdat ik opnieuw aan het teruggaan was naar het onvoldoende tijd hebben om te studeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om de afwas te doen in frustratie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om in die frustratie, backchat te hebben in mijn geest naar mijn moeder toe voor het mij laten doen van de afwas waarin ik zelfs zover ging dat ik naar haar aan het schreeuwen was in mijn geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zolang aan deze frustratie heb vastgehouden.

Dus dit zijn gewoon voorbeelden van het toepassen van zelfvergeving voor het moment. Het zijn, alsjeblieft, het zijn alleen voorbeelden, je kunt veel dieper gaan in dat hele moment voor jezelf en dan neemt men het tot aan de eigen frustratie met tijd en dan wandel je tot jouw punt van:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om mijn eigen frustratie, welke ik creëerde binnenin mezelf met het niet voldoende tijd hebben, af te reageren op mijn moeder.

Dus je zelfvergevingen zullen altijd in de context zijn van zelfverantwoordelijkheid. Wees ook voorzichtig met die neiging om namen en mensen te plaatsen binnen de eigen zelfvergevingen in de context van hen beschuldigen, zoals bijvoorbeeld: als de eigen zelfvergevingen nu nog steeds in de context is van frustratie en men gaat in detail, dan zouden de eigen zelfvergevingen details bevatten over je moeder in plaats van details over het nemen van zelfverantwoordelijkheid van jou voor jezelf. Dus dan zou het zijn als:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om gefrustreerd te zijn met mijn moeder die de hele tijd naar me schreeuwde, omdat ze de hele tijd naar me schreeuwde en ze mij gefrustreerd maakte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om gefrustreerd te zijn met mijn moeder, omdat ze niet gewoon wilde stoppen met me van alles te vragen en omdat ze niet wilde stoppen met me van alles te vragen, werd ik gefrustreerd.

Dus je ziet hier deze twee voorbeelden waar je het je moeder kwalijk neemt en je haar de oorzaak of het beginpunt maakt van waarom je gefrustreerd bent. Je zelfvergevingen zullen altijd in de lijn zijn van:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gefrustreerd te worden naar mijn moeder toe omdat ik mijzelf toestond en accepteerde om veroordelend te zijn ten aanzien van de hoeveelheid tijd die ik heb.

Dus je zelfvergevingen zullen altijd terugkomen bij zelf in je verklaringen en zullen dan een werkelijk aannemen en realiseren zijn van wat ZELF heeft geaccepteerd en toegestaan. Het heeft nooit met een ander te maken. Een ander kan als een kortstondig punt zijn om een deel van onszelf te tonen dat we accepteren en toestaan en je kunt een persoon natuurlijk noemen in de context zoals je deed:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om gefrustreerd te zijn met mijn moeder”. Maar dat kan als deze ene verklaring zijn, het is als een introductie om context te geven aan waar het allemaal begon en dan kun je dieper gaan in je zelfvergevingen en het terugbrengen naar Zelf naar waar je realiseerde: “okay ik reageerde mijn frustratie die ik creëerde op haar af door het punt wat ik onder ogen aan het zien ben in relatie tot tijd”.

Okay dus hier is gewoon een voorbeeld van hoe Effectieve Zelfvergeving te wandelen en hoe Effectieve Zelfvergeving iemand altijd dieper zichzelf in leidt en meer en meer en meer een punt opent.

Dus hier is dat ene voorbeeld met de moeder welke we leiden naar het punt van frustratie en tijd en dan kan men zelfs in tijd zelf gaan: “wat is de eigen relatie met tijd, waarom heeft iemand gevoelens en emoties en definities geaccepteerd en toegestaan in relatie tot tijd?”. Dan kan men frustratie op zichzelf nemen en kijken naar alle mensen, situaties en gebeurtenissen waartoe men frustratie ervaart. Wandel de praktische, fysieke tijdlijn van de eigen zelfvergeving. Maak het zo specifiek als mogelijk en zoveel als mogelijk met de samenhang tot het bepaalde punt welke zelf onder ogen ziet. Houdt het op één lijn, ruimte-tijd, wandel de werkelijke praktische fysieke gebeurtenissen.

Video 2012: What is Effective Self Forgiveness?

(transcript Larry Manuela; vertaling Ingrid Schaefer)

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

WAAR BEGIN IK met Zelfvergeving? (vertaling)

Zelfvergeving

Hi dit is Lilly en in dit video-interview geven we wat meer perspectieven in relatie tot het starten van Zelfvergevingen en assisteren en ondersteunen we degenen die binnenin zichzelf de vraag onder ogen zien van WAAR begin ik met Zelfvergevingen en dit punt is dus eerder besproken, hoe dan ook zijn er nog steeds veel mensen die met dat punt worstelen in zichzelf van waar begin ik, met wat begin ik?

En dus zullen we in dit video-interview wat meer interne geestpunten bespreken in het onder ogen zien van deze vraag in onszelf wanneer we starten met Zelfvergevingen, omdat klaarblijkelijk zoals alleen het geestbewustzijnssysteem kan doen, er vele lagen zijn in de dingen die opkomen in onszelf. Dus als eerste om zelf te assisteren en ondersteunen met de vraag van wanneer of met wat begin ik met het toepassen van Zelfvergeving om er zeker van te zijn dat het geen excuus, validatie of rechtvaardiging is die men probeert of tracht te gebruiken om zichzelf te manipuleren in het uitstellen van de feitelijke start van het wandelen van de toepassing van Zelfvergeving, is wanneer deze vraag opkomt in zelf en er is bezorgdheid aan gehecht; het zal ervaren worden, het zal een hele vage subtiele bezorgdheid zijn die men zal ervaren net onder het diafragma, precies in het centrum van de solar plexus. Het zal een zeer zeer vluchtige subtiele energie zijn.

Dus stel jezelf de vraag: “waar begin ik met Zelfvergeving” en als die bezorgdheid opkomt in zelf met deze vraag, betekent het dat men feitelijk deze vraag gebruikt als een excuus, validatie of rechtvaardiging. Men is opzettelijk Zelf aan het saboteren in het starten van het toepassen en wandelen van Zelfvergeving en Zelf heeft in feite het antwoord al van waar te beginnen. Of als de vraag is “met wat te starten in het toepassen van Zelfvergeving” en dat vluchtige gevoel van bezorgdheid komt op dan weet men precies met wat en waarvoor te starten in de toepassing van Zelfvergeving, maar is men opzettelijk aan het proberen en trachten zichzelf te manipuleren in het saboteren van zichzelf en het eigen proces van verandering door het gebruiken of misbruiken van een vraag om het te doen lijken alsof Zelf machteloos is of tot slachtoffer gemaakt in het zichzelf assisteren en ondersteunen om te leren hoe iets te doen en het dan ook werkelijk te doen en door te wandelen, voor en als Zelf.

Dus dan, wat we voorstellen wanneer je je realiseert dat deze vraag gesteld is in bezorgdheid en je gezien, gerealiseerd en begrepen hebt in Zelfeerlijkheid dat men zelf accepteert en toestaat deze vraag te gebruiken of misbruiken om zich achter te verschuilen, om te rechtvaardigen, een excuus te valideren WAAROM Zelf niet gestart is of niet start of bang is of dat soort dingen; ik bedoel de angst in zichzelf, als dat opkomt in het onder ogen zien van Zelfvergeving, als deze bezorgdheid zijn intrek neemt als angst als een niet-weten waar te starten of met wat te starten, dat punt van ‘ik weet het niet” wil ook zeggen dat het geestbewustzijnssysteem dit gebruikt voor manipulatie en het tot slachtoffer maken van zichzelf in het onder ogen zien van Zelf in een bepaald punt of een bepaalde manifestatie.

Dus in een algemene context binnen het eigen proces, accepteer en sta de uitspraak “ik weet het niet” NIET toe, omdat de geest van deze uitspraak houdt, omdat men in deze uitspraak de beslissing aan het maken is om in feite de eigen macht weg te geven aan het geestbewustzijnssysteem. Omdat je zegt: “ik weet het niet”. Toch in diezelfde uitspraak is men de geest macht aan het geven omdat men zich dan minderwaardig maakt binnenin zichzelf, men vermindert zichzelf, terwijl alles wat nodig is, is een ademhaling, een vrijmaken, een onderzoek, een lezen, een informatie verkrijgen, vragen stellen, verzekeren dat men volledig begrijpt wat het is dat men nodig heeft om te doen, zijn, leven en uitdrukken en dan doet men het voor Zelf. Dit is een eenvoudig toepassen van het onderwijzen van Zelf in een bepaald nieuw punt dat Zelf onder ogen ziet. Dus daarom, een ander perspectief van waarom en hoe we weten dat het punt van in bezorgdheid gaan wanneer je vraagt “waar start ik met Zelfvergeving” of “met wat start ik de Zelfvergeving”; je context van waarom en hoe dit een rechtvaardiging, validatie of een excuus is om niet gewoon te starten, is omdat men ALLE voorbeelden heeft die er zijn op de forums, er zijn vele mensen op de forums die assisteren en ondersteunen en een eenvoudige stap om te nemen is het te vragen.

En daarom, als deze vraag in zelf voor langer dan een week in zelf blijft is het overduidelijk zelfmanipulatie en saboteren omdat de ondersteuning en assistentie recht tegenover je is met een klik van een knop en dan in het punt van ‘ik weet het niet” is een absolute ontwikkeling van dat punt van zelfmanipulatie. Want opnieuw AL iemands voorbeelden zijn hier. Men kan eenvoudig vragen en Zelf zal ontvangen en het Desteni-forum is beschikbaar. Er zijn vele menselijke wezens die hun praktische processen wandelen en er zijn moderators die elke dag assisteren en ondersteunen met het verzekeren dat iedereen geassisteerd en ondersteund is naar beste kunnen dat ze hebben dienovereenkomstig hun eigen leven. Hoe dan ook, daarom in de neiging van zelf tot slachtoffer maken in het gebruiken van het excuus ‘ik weet het niet’, realiseer je dat, dat is een echt geestmanipulatiepunt, waar men in onmiddellijke inferioriteit gaat, zelfvermindering, het beperken van zelf, terwijl alles wat nodig was vanaf het begin was eenvoudig het luisteren naar interviews, het deelnemen op de forums, en vragen stellen.

Daarom, als men bijvoorbeeld iets ziet in relatie tot Desteni en men is benieuwd ernaar en men zou eigenlijk meer willen weten, liever dan in dat punt te gaan van in de geest vallen in een ‘ik weet niet wat er gebeurt’, veeleer STOP, ADEM, sta op en VRAAG. Dus kijk naar dit punt in het algemeen door het eigen leven heen waar men onmiddellijk, alleen omdat men het niet weet, men in het persoonlijk nemen gaat en in slachtofferschap, inferioriteit, zelfbeperking, zelfvermindering in plaats van te gaan als “okay ik begrijp dit nog niet, laat me het uitzoeken”. Alleen dit punt veranderen in je wereld, in je realiteit zal zelf al assisteren en ondersteunen met het meer Zelfsturend worden binnenin Zelf en het proces van Zelf.

Okay, dus we zijn terug bij, waar men gaat in “hoe pas ik Zelfvergeving toe” of “waar start ik met Zelfvergeving” en wanneer er een bezorgdheid opkomt; wat we aanraden is om te kijken naar de bezorgdheid en Zelf te assisteren en ondersteunen met wat Zelfvergevingen, precies daar waar de bezorgdheid opkomt. Men kan bijvoorbeeld starten met de bezorgheid die opkomt met bijvoorbeeld dit interview waarin men ziet, realiseert en begrijpt dat er een energie of reactie opkomt met het stellen van de vraag. Als de vraag echt is, als wanneer men werkelijk te weten wil komen hoe en waar te starten, dan zou het een directe vraag zijn en het zou niet alleen maar blijven rondhangen in je geest en gebruikt worden als een excuus om naar de forums te gaan en te klagen.

Het zal een rechtstreekse directe vraag zijn die opkomt en omdat…als het werkelijk zo is dat je te weten wilt komen hoe het is dat je iets doet of waar te beginnen, je daadwerkelijk zal gaan vragen hoe het zit en het zal een heldere, direct mededelende vraag zijn. Terwijl, als men in reactie iets vraagt door een verborgen agenda, het gevraagd zal worden in de aard van klagen of jammeren of humeurigheid. Dus men zal duidelijk het verschil zien tussen het accepteren en toestaan van zelf om een vraag te gebruiken als een punt van manipulatie terwijl als het werkelijk een vraag is, men het VRAAGT en ontvangt wat het is dat zelf feitelijk naar op zoek is. Dus men kan in het stellen van die vraag van “waar te beginnen met Zelfvergeving” of “hoe te beginnen met Zelfvergeving als die bezorgdheid opkomt”, indiceren dat zelf al WEET waar te beginnen en hoe te beginnen; zelf WIL niet beginnen, omdat je niet wilt veranderen.

En dan zal men proberen en verder schuilen in klagen en jammeren en humeurigheid over waar te beginnen en hoe te beginnen, terwijl alles hiervan werkelijk als een kind is die zijn kont in de krib gooit als niet ter wille zijn om te veranderen en zal proberen om je proces uit te stellen zolang als je kunt door feitelijk het starten te saboteren om niet te hoeven starten, om niet te hoeven veranderen. Dus voor degenen die vastzitten in deze tijdslus (time-loop), realiseer je dat tot op zekere hoogte, je WEET waar te starten en hoe te starten en degenen die vragen waar te starten en hoe te starten als een eenvoudige directe vraag die onmiddellijk opkwam binnenin hunzelf en onmiddellijk in manifestatie en een vragen om ondersteuning en assistentie overging; zij weten feitelijk ook waar te starten en hoe te starten, maar alleen in het stellen van die vraag is het meer een cross-referencen en een bevestigen van hetgeen ze al weten en dat is cool. Dus weet, realiseer en begrijp dat we NIET zeggen dat voor degenen die ongerustheid ervaren in het waar te starten en hoe te starten, we zeggen niet, vraag niet. We laten eenvoudig zien wat het is dat je accepteert en toestaat in jezelf in die reactie met de vraag en dat men daar feitelijk het punt onder ogen ziet van ‘angst om te veranderen’.

Dus men kan onmiddellijk hierin je Zelfvergevingsverklaringen wandelen en men start eenvoudig:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om ongerustheid te ervaren met het stellen van de vraag hoe te starten en waar te starten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om eigenlijk te reageren op Zelfvergevingen en het niet toe te willen passen omdat ik feitelijk angst ervaar om binnenin mijzelf te veranderen en daarom probeer ik deze angst te verbergen in een ongerust zijn over Zelfvergevingen en dan door de vraag van waar te starten en hoe te starten te veranderen in een manipulatie punt om te proberen mijn proces te rekken zoveel en zolang als mogelijk om te valideren, rechtvaardigen of excuseren waarom ik niet gewoon start.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb om eenvoudig te vragen om ondersteuningen assistentie in waar te starten en hoe te starten, maar in plaats hiervan de vragen te gebruiken als een manier van zelfmanipulatie en te proberen anderen te manipuleren om me te ondersteunen of helpen of valideren in mijn ervaring van hoe te starten en waar te starten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb om te zien, realiseren en begrijpen dat ik in feite al weet waar te starten en hoe te starten; ik ben en zal misschien onzeker zijn maar ik kan ook alleen om bevestiging vragen; maar mezelf toestaan en accepteren om te proberen de vragen te gebruiken en misbruiken als een manier om mijzelf niet onder ogen te zien, is onacceptabel.

En zo kan men vanuit daar starten en uitbreiden zelfs op dit interview voor jezelf als je dat zou willen, als je vindt dat je bezorgdheid en angst ervaart in het punt van waar te starten en hoe te starten en realiseer je dat die reactie eenvoudig jij bent die angst en bezorgdheid ervaart in jezelf over veranderen. En dan om dat punt onmiddellijk te transcenderen, wandel je de Zelfvergeving en dan vraag je het op de forums. Je kunt delen: “okay, dit is mijn begrip van Zelfvergeving, is dit juist, kun je me assisteren en ondersteunen met meer perspectief?”.

Ik bedoel dat is werkelijk eenvoudig om te doen. Vraag liever om assistentie en ondersteuning dan dat je een hele situatie of een scenario creëert in je geest bewustzijn systeem, het om en om vormend waarin je probeert te zoeken naar een antwoord, terwijl Zelfvergeving klaarblijkelijk geen ‘normaal’, huidig deel is van je leven, dus voor de hand liggend zul je het nodig hebben om er meer over uit te zoeken. Dus in plaats van te gaan in het persoonlijk nemen omdat men iets nog niet begrijpt, is het beter het te vragen.

En dat is ook echt een ego punt met menselijke wezens, omdat we altijd denken dat we het allemaal weten. En dan gaan we in onze ego’s en proberen dingen uit te vinden in onze geest terwijl we het NIET allemaal weten. Dus laat het ego gaan, vraag om ondersteuning en assistentie. Het is allemaal hier op het Desteni-forum, je zult vooral naar interviews geleid worden en zo kun je je proces beginnen, je kunt je zelfvergevingen zelfs delen op de forums en wanneer je hierin wat meer comfortabel wordt kun je een kijkje nemen bij ons Desteni-I-Process waar je geassisteerd en ondersteund wordt met het meer praktisch verenigen van Zelfvergeving in je wereld en realiteit, meer gestructureerd in relatie tot specifieke punten waar je geleid wordt door een heel proces van de voornaamste manifestaties van je totale geest bewustzijn systeem en word je praktisch, punt voor punt geleid over waar Zelfvergeving op toe te passen. Okay heel erg bedankt.

Video 2011: WHERE do I START with Self Forgiveness?

(transcript Larry Manuela; vertaling Ingrid Schaefer)

——————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/