Wat is Effectieve Zelfvergeving?

Effectiviteit

Hoi iedereen, dit is Lilly en in dit video interview gaan we kijken naar Effectieve Zelfvergeving.

Nu dit interview is in het bijzonder in samenhang tot degenen die starten met hun zelfvergevingsproces en zelfs sommigen die dit al een tijdje gewandeld hebben komen dit misschien tegen in hun zelfvergevingsproces en -verklaringen. Dus wat we hier gaan bekijken in de context van effectieve zelfvergeving is het verzekeren dat men in feite in de eigen zelfvergevingen, het eigen geest bewustzijn systeem aan het wandelen is en als het gelijke detail waarin het bestaat. Dus je wilt je zelfvergevingen gelijk aan en één met het detail laten zijn als waaruit je geest bewustzijn systeem bestaat. Want als men simpel één zelfvergeving een beetje half-half doet, ongespecificeerd, uitbreidend of overal verspreid aanwezig…………worden de zelfvergevingen alleen verklaringen welke geen fysieke, echt praktische zelf-context hebben binnen het wandelen van het eigen proces door het eigen geest bewustzijnsysteem waar zelfvergeving de werkelijke bevrijding is van onszelf als het geest bewustzijn systeem om in staat te zijn te zien, realiseren en begrijpen wat het is dat zelf geaccepteerd en toegestaan heeft om als de geest te zijn en te worden en hier binnenin zou men tegelijkertijd zien hoe het is dat zelf zichzelf kan assisteren en ondersteunen om te veranderen. Dus velen die de zelfvergeving effectief hebben gewandeld hebben voor zichzelf gezien, voor zichzelf ervaren, voor zichzelf gerealiseerd, dat het alleen in het wandelen van zelfvergevingen is dat deze punten beginnen te openen en dat je begint te realiseren: “oh mijn god, dit is wat ik gedaan heb en dit is hoe ik het gedaan heb”. En hierin: “oh mijn god, ik zie hoe ik kan veranderen”.

Dus hier is wat aanvullende ondersteuning en assistentie om te verzekeren dat de eigen zelfvergevingen niet gewoon verklaringen worden. Dat het een werkelijk gereedschap is welke zelf wandelt, leeft en toepast als zelf in het wandelen door het eigen geest bewustzijn systeem gelijk aan en één met de details, specifiteit en precisie zoals zelf het als zelf geprogrammeerd heeft. Zodat men er zeker van is dat men werkelijk alle stappen wandelt. Stap voor stap voor stap, steeds verder neerwaarts het konijnenhol in.

Okay laten we erin gaan.

Effectieve Zelfvergeving.

Nu in het begin ja, wanneer je begint is het volmaakt okay om eerst comfortabel te worden met zelfvergeving waar je jouw basis zelfvergevingsverklaringen doet, als:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om bang te zijn om te rijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om bang te zijn om de straat over te steken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om boos te zijn op mijn zus.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om gefrustreerd te zijn met mijn moeder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om weerstand te ervaren tegen schrijven.

Dus voor de hand liggend zullen je zelfvergevingen eenvoudige, directe verklaringen zijn. Omdat je nog steeds bezig bent met het richten op de toepassing van zelfvergevingen zelf en in de directe, korte verklaringen krijgt men een soort van ‘gevoel’ – bij gebrek aan een beter woord voor wie zelf is binnen de zelfvergeving. Gevoel, alsjeblieft – ik bedoel niet energie – gevoel, ik bedoel alsof je bezig bent een overeenstemming te vestigen met deze nieuwe toepassing of dit woord dat zelfvergeving is en jij bent in je verklaring de zelfvergeving aan het wandelen als het vestigen van je zelf-overeenstemming; dit is hoe je jouw zelfvergeving zult wandelen voor jezelf.

Dus het is cool in het begin, in het bijzonder voor diegenen die starten met het spreken van de verklaringen in één zin. Hoe dan ook, men moet zich realiseren, zien en begrijpen dat het eigen geest bewustzijn systeem uitgebreid meer omvangrijk is dan dat. Bijvoorbeeld, het ervaren van frustratie naar je moeder toe. Frustratie op zichzelf bestaat in diverse verbanden van uitersten van hoe men frustratie in eerste instantie kan ervaren en voelen.

En dan het ervaren van frustratie ook binnen het verband van andere delen en vormen in het eigen leven, en in herinneringen, en in ervaringen in het verleden en werk en verplichtingen en het is een heel multi-dimensionaal netwerk van dingen. Dus alleen in het woord ‘frustratie’ en alleen in het woord ‘moeder’ kan men een massief intern geest bewustzijn systeem netwerk openen binnen de eigen wereld en realiteit. Dus als men eenmaal comfortabel is met de onmiddelijke directe zelfvergevingsverklaring van één zin, is het om zelf te assisteren en ondersteunen om terug te gaan en kan men iedere individuele enkelvoudige zin nemen en het meer openen voor zelf.

Hierop doorgaande kan men zeggen dat jouw directe, onmiddelijke verklaringen meer je zelfvergevingsverklaringen zijn van je bewustzijn. Waar men als het ware de eigen bewuste gedachten of ervaringen verwoordt waar men zich algemeen bewust van is binnen de eigen wereld en realiteit, alleen binnen de dimensie van gedachten in het eigen bewustzijn en onderbewuste. Echter het geest bewustzijn systeem binnen de multi-dimensionale context, hiervan is het dan nodig om dieper in de lagen en dimensies te gaan binnen het eigen bewustzijn, onderbewuste en onbewuste om te kijken naar het nemen van de eigen zelfvergevingen naar het punt van werkelijke zelfverantwoordelijkheid. Zoals men door het schrijven van zelfvergevingen op de frustratie naar je moeder kijkt hoe men deze frustratie in de eerste plaats gecreëerd had.

Waarom heeft men deze frustratie in de eerste plaats gecreëerd naar de eigen moeder toe? Waar is dit begonnen? Waar kwam het vandaan? Was het door de tijd? Was het een gebeurtenis? Was het een herinnering? Was het omdat zij jou aan iemand herinnerde? Ik bedoel, het punt van zelfvergeving is jezelf leren kennen als het geest bewustzijn systeem, wat betekent dat je in jezelf moet graven en door deze lagen moet gaan en deze vragen moet stellen om voor jezelf uit te vinden door zelfvergeving in het wandelen van zelf als het eigen geest bewustzijn systeem terwijlje tegelijkertijd die relatie van afscheiding als het eigen geest bewustzijn systeem vrijlaat en je je tegelijkertijd realiseert en ziet en begrijpt wat men geaccepteerd en toegestaan heeft. Dus zelfvergeving op zichzelf is ook multi-dimensionaal met wat men wandelt als zelf in het wandelen van zelfvergevingen in relatie tot de bepaalde punten. Dus laten we gaan kijken naar wat vragen die men voor zichzelf kan stellen als men de zelfvergevingen wandelt tot een bepaald, specifiek punt. En één van de enkelvoudige verklaringen was:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om frustratie te ervaren naar mijn moeder toe”. En nu kijkt men naar de verklaring en het wordt bijvoorbeeld blanco in je. Herinner je dat blanco zijn een beschermings- en verdedigingsmechanisme is van het geest bewustzijn systeem om zelf niet dieper in zelf te gaan om werkelijk te onderzoeken wat het is dat zelf geaccepteerd en toegestaan heeft in deze frustratie en dus wat men in zo’n situatie doet met de geest is dat men zichzelf gewoon naar het fysiek breng en het uitschrijft. Dat is wat zo cool is aan het fysiek werkelijk doen in schrijven en zelfvergeving, men maakt het fysiek en praktisch. Want wanneer men gewoon begint met het kijken naar dingen in de geest kan de geest heel gemakkelijk al zijn beschermings- en verdedigingsmechanismen gebruiken zoals in hoe men dit zelf natuurlijk geprogrammeerd heeft, om zichzelf te beschermen en verdedigen voor het het eigen bestaan en de overleving. Dus het is een systeem, ik bedoel we hebben onszelf in zulk detail, specificiteit en precisie gecreëerd zodat we al onze beschermings- en verdedigingsmechanismen op een rij hebben binnenin om er zeker van te zijn dat we in feite niet veranderen. Hetgeen een punt is welke we allemaal constant door wandelen terwijl we door ons proces wandelen.

Dat is wat weerstand oorspronkelijk is. Het is één van de oorspronkelijke manifestaties van de geest in termen van energie om te proberen om zelf te stoppen in het werkelijk staan als zelf binnenin zelf en binnen het wandelen door het eigen geest bewustzijn systeem. Dus als het blanco wordt binnenin ga naar de vragen, stel jezelf deze vragen:

Waarom ben ik gefrustreerd met mijn moeder?” en dan kan men dieper gaan als een ‘waarom’ het punt niet omhoog brengt. Men kan vragen: “waar is de frustratie naar mijn moeder toe begonnen?” en dan komt er bijvoorbeeld iets op binnenin zelf en je herinnert je, ohja, ze vroeg me om de afwas te doen en je reageerde in frustratie toen ze je vroeg de afwas te doen en je zei in eerste instantie “nee” en toen schreeuwde en klaagde ze en toen gaf je uiteindelijk toe en deed de afwas in frustratie. Okay. Dus nu heb je je punt van waar het begon. Nu moet men overduidelijk gaan ontdekken – men kan teruggaan: “waarom ben ik gefrustreerd naar mijn moeder toe?” wat betekent, wat is de oorzaak, wat is de bron van de frustratie? Hoe heb ik de frustratie gecreëerd? Alsjeblieft iedereen gebruik al deze vragen die ik stel omdat het je zal assisteren en ondersteunen met het in specificiteit gaan van punten en hoe zelf zichzelf accepteert en toestaat om reacties te creëeren naar anderen toe.

Dan kan men teruggaan naar “waarom ben ik gefrustreerd en wat was de oorzaak of bron van de frustratie die ik ervoer naar mijn moeder toe?”en je ontdekt dat, okay, het was wanneer ze me vroeg om de afwas te doen, maar weer moet men hierin zien, realiseren en begrijpen dat de afwas met je moeder een externe gebeurtenis of manifestatie is; de frustratie is nog steeds intern. Je creërde die ervaring van frustratie naar haar toe. De frustratie is hetgeen waarvoor je zelfverantwoordelijkheid moet nemen. Dus dan is de vraag als: “waar kwam de frustratie vandaan? Waarom werd ik gefrustreerd?”. Dan realiseert men zich dat men gefrustreerd werd omdat je moest studeren en je had niet genoeg tijd en dan realiseer je je dat je jouw eigen frustratie over het hebben van onvoldoende tijd op je moeder afreageerde en het hele punt stapelde zich op tot in een bezeten staat, waar je zonder meer eindigde in een totaal gefrustreerd zijn met je moeder en nu moet je dit hele proces wandelen voor jezelf van het stellen van deze vragen om uit te vinden waar het allemaal begon.

Ik vergeef mezelf voor het gefrustreerd zijn met mijn moeder”. Nu wil je deze zin opnemen tot in het terugbrengen naar zelf/zelfverantwoordelijkheid. Want, ja de frustratie was ervaren naar je moeder toe maar jij creëerde die frustratie, je wilt uitvinden HOE je deze frustratie creëerde zodat je jezelf kunt assisteren en ondersteunen om in interactie te zijn met je realiteit en stabiliteit en NIET met frustratie. Ik bedoel, het is een veel comfortabelere ervaring in deze toch al zo hectische wereld om dit gewoon te wandelen in stabiliteit en ademhaling en niet onnodig gefrustreerd te raken als men hier doorheen gaat. Dus ga verder vanaf:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om frustratie te ervaren naar mijn moeder toe”; vraag jezelf: “okay waarom was ik gefrustreerd met mijn moeder? Waar kwam deze frustratie vandaan? Hoe heb ik deze frustratie gecreëerd? Waarom heb ik het naar haar toe aangewend, waarom heb ik het op haar geprojecteerd?” Omdat de afwas doen bijvoorbeeld weer tijd in zou nemen en ik zou tijd verdoen aan de afwas wanneer ik had kunnen studeren. Dus, en weer, de eigen zelfvergevingen, als men eenmaal de vragen gesteld heeft en men kwam tot de realisatie dat; men creëerde de frustratie vanwege tijd binnen de eigen wereld en context, welke weer brengt tot de volgende deur van zelfvergeving binnenin zelf, welke is: zie okay je reageerde in relatie tot tijd en dan zal de eigen zelfvergeving een hele andere frustratie-deur openen in relatie tot tijd dus men komt dan wat later tot dit punt, maar voor nu moet men door de zelfvergevingen wandelen van hoe je de frustratie in de eerste plaats gecreëerd hebt.

Dus je zegt; wanneer je de vragen gesteld hebt en door de vragen gewandeld bent heb je gezien hoe het zich heeft uitgespeeld: je was iets te drinken gaan halen, je moeder vroeg je om de afwas te doen, je was op je weg terug om te gaan studeren, je werd gefrustreerd omdat je binnenin jezelf ervoer dat je niet genoeg tijd had, je moeder klaagde en jammerde en schreeuwde en je gaf toe en je deed de afwas in frustratie. Dus je wilt zelfvergeving toepassen op dit geheel hoe het zich heeft afgespeeld; omdat het nog steeds als een herinnering in jou bestaat en als men zich niet bevrijdt van dat moment binnenin zelf door zelfvergeving, wat gebeuren zal is; het zal deze en zulke momenten zijn die zich opbouwen als lagen als herinneringen binnenin jezelf en dan zal er bijvoorbeeld op een dag opnieuw iets gebeuren met je moeder en het zal alleen frustratie zijn welke naar buiten komt en totaal bezit van je neemt, omdat ze raakte als een externe gebeurtenis aan dit gehele herinneringssysteem binnenin jezelf dat zich opgebouwd had als frustratie binnen je welke je niet doorgewerkt had of effectief had vrijgegeven en dan moest het voor jou in bezetenheid gaan om aandacht te geven aan de frustratie, in plaats van zelfverantwoordelijkheid te nemen en het los te laten.

Dus, wandel de tijdlijn:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om gefrustreerd te worden toen mijn moeder me vroeg om de afwas te doen, omdat ik eigenlijk gewoon iets te drinken was gaan halen en ik op weg was om te gaan studeren en de frustratie kwam op omdat ik voelde dat ik niet genoeg tijd had om het studeren af te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om te reageren in frustratie naar mijn moeder toe, zelfs nog meer toen ze begon te jammeren en klagen en schreeuwen, omdat ik voelde dat ze me in de positie plaatste waarin ik gedwongen werd en verplicht was om de afwas te doen en de frustratie bouwde zich zelfs nog meer op omdat ik opnieuw aan het teruggaan was naar het onvoldoende tijd hebben om te studeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om de afwas te doen in frustratie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om in die frustratie, backchat te hebben in mijn geest naar mijn moeder toe voor het mij laten doen van de afwas waarin ik zelfs zover ging dat ik naar haar aan het schreeuwen was in mijn geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik zolang aan deze frustratie heb vastgehouden.

Dus dit zijn gewoon voorbeelden van het toepassen van zelfvergeving voor het moment. Het zijn, alsjeblieft, het zijn alleen voorbeelden, je kunt veel dieper gaan in dat hele moment voor jezelf en dan neemt men het tot aan de eigen frustratie met tijd en dan wandel je tot jouw punt van:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om mijn eigen frustratie, welke ik creëerde binnenin mezelf met het niet voldoende tijd hebben, af te reageren op mijn moeder.

Dus je zelfvergevingen zullen altijd in de context zijn van zelfverantwoordelijkheid. Wees ook voorzichtig met die neiging om namen en mensen te plaatsen binnen de eigen zelfvergevingen in de context van hen beschuldigen, zoals bijvoorbeeld: als de eigen zelfvergevingen nu nog steeds in de context is van frustratie en men gaat in detail, dan zouden de eigen zelfvergevingen details bevatten over je moeder in plaats van details over het nemen van zelfverantwoordelijkheid van jou voor jezelf. Dus dan zou het zijn als:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om gefrustreerd te zijn met mijn moeder die de hele tijd naar me schreeuwde, omdat ze de hele tijd naar me schreeuwde en ze mij gefrustreerd maakte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om gefrustreerd te zijn met mijn moeder, omdat ze niet gewoon wilde stoppen met me van alles te vragen en omdat ze niet wilde stoppen met me van alles te vragen, werd ik gefrustreerd.

Dus je ziet hier deze twee voorbeelden waar je het je moeder kwalijk neemt en je haar de oorzaak of het beginpunt maakt van waarom je gefrustreerd bent. Je zelfvergevingen zullen altijd in de lijn zijn van:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gefrustreerd te worden naar mijn moeder toe omdat ik mijzelf toestond en accepteerde om veroordelend te zijn ten aanzien van de hoeveelheid tijd die ik heb.

Dus je zelfvergevingen zullen altijd terugkomen bij zelf in je verklaringen en zullen dan een werkelijk aannemen en realiseren zijn van wat ZELF heeft geaccepteerd en toegestaan. Het heeft nooit met een ander te maken. Een ander kan als een kortstondig punt zijn om een deel van onszelf te tonen dat we accepteren en toestaan en je kunt een persoon natuurlijk noemen in de context zoals je deed:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om gefrustreerd te zijn met mijn moeder”. Maar dat kan als deze ene verklaring zijn, het is als een introductie om context te geven aan waar het allemaal begon en dan kun je dieper gaan in je zelfvergevingen en het terugbrengen naar Zelf naar waar je realiseerde: “okay ik reageerde mijn frustratie die ik creëerde op haar af door het punt wat ik onder ogen aan het zien ben in relatie tot tijd”.

Okay dus hier is gewoon een voorbeeld van hoe Effectieve Zelfvergeving te wandelen en hoe Effectieve Zelfvergeving iemand altijd dieper zichzelf in leidt en meer en meer en meer een punt opent.

Dus hier is dat ene voorbeeld met de moeder welke we leiden naar het punt van frustratie en tijd en dan kan men zelfs in tijd zelf gaan: “wat is de eigen relatie met tijd, waarom heeft iemand gevoelens en emoties en definities geaccepteerd en toegestaan in relatie tot tijd?”. Dan kan men frustratie op zichzelf nemen en kijken naar alle mensen, situaties en gebeurtenissen waartoe men frustratie ervaart. Wandel de praktische, fysieke tijdlijn van de eigen zelfvergeving. Maak het zo specifiek als mogelijk en zoveel als mogelijk met de samenhang tot het bepaalde punt welke zelf onder ogen ziet. Houdt het op één lijn, ruimte-tijd, wandel de werkelijke praktische fysieke gebeurtenissen.

Video 2012: What is Effective Self Forgiveness?

(transcript Larry Manuela; vertaling Ingrid Schaefer)

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Wat zou ik anders gedaan hebben? Praktische toepassing – Desteni

Open deur

Als ik terugzie in de verschillende relaties die ik gevormd heb, dan ben ik uit een aantal relaties gestapt, waarin ik had kunnen blijven; die zelfs veel potentie hadden om te ontwikkelen tot een stabiele, vreugdevolle agreement en samenwerking. Ik ben steeds op een punt weggegaan waarop ik weerstand ervoer, of juist een gevoel ‘miste’. Ik wist hierin niet hoe zelfverantwoordelijkheid te nemen, anders dan weggaan. Dit weggaan was mijn manier van verantwoordelijkheid nemen voor mezelf, als dat ik dacht dat ik niet ‘mocht’ blijven als ik een weerstand ervoer ergens naar een partner toe, of als ‘de gevoelens’ er niet (meer) waren. Nu ik langzaam leer zien dat dit de omgekeerde wereld betreft, zie ik steeds duidelijker hoe ik weggelopen ben op momenten waarin ik had kunnenblijven, om niet de situatie te veranderen, maar mezelf te veranderen binnen de situatie, en hierin de ‘relatie’ te veranderen, door zelfverantwoordelijkheid te nemen voor mijn ervaringen als gevoelens en emoties, o.a weerstand. Al deze ervaringen gaan helemaal niet over de ander, maar over mezelf, en dus is er helemaal geen aanleiding om weg te gaan, maar juist om te blijven, zodat ik mezelf kan zien in de ervaring van weerstand. Alleen als ik mezelf toesta mezelf te zien in deze ervaring, ben ik in staat mezelf te vergeven en veranderen, en zo zal de ervaring naar de partner verdwijnen/veranderen. In en als deze benadering, is de relatie geen relatie, maar een agreement, een overeenkomst/overeenstemming tussen twee mensen die beslissen samen te wandelen in en als de praktische toepassing van zelfverantwoordelijkheid.

Hoe neem ik zelfverantwoordelijkheid in samenwerking met een andere persoon in een overeenkomst als nieuwe relatievorm?

Door hetgeen ik denk, geloof en ervaar als gevoelens en emoties, niet op de ander te projecteren, maar terug naar zelf te halen, te onderzoeken op oorzaak, triggerpunt (als hetgeen deze ervaring uitlokt), aard en verloop van de gedachte en/of ervaring, door middel van schrijven, en hierin het toepassen van zelfvergeving om mezelf te bevrijden van deze patronen in de geest zodat en waarna ik mezelf kan veranderen in de fysieke realiteit. Dit klinkt in theorie eenvoudig, maar in de praktijk komen de ervaringen zo automatisch en levensecht omhoog, dat ik denk en geloof dat dit ook echt is zoals ik het ervaar. In schrijven leer ik om mezelf in en als gewaarzijn te trainen, en zo te zien welke patronen ik in de geest gemanifesteerd heb en deze dus ook zo ‘uitleef’, denkende en gelovende ‘dit ben ik’.

Als iemand niet schrijft en niet bereid is tot schrijven, is iemand niet bereid zichzelf onder ogen te zien als wie hij/zij is geworden, bestaande in en als de geest. Als niet beiden hiertoe bereid zijn, is een agreement erg lastig, aangezien er niet zelfeerlijk gekeken wordt naar ‘wie ben ik’. En dus zal er geprojecteerd worden. Er zal sowieso geprojecteerd worden, maar dit kan worden ingezien en teruggehaald naar zelf, zodat het kan worden onderzocht, uitgeschreven, zelfvergeven en uiteindelijk gecorrigeerd in en als zelf, en zo in fysieke realiteit.

Dus, als ik weerstand ervaar, laten we zeggen, op een moment dat de ander mij benadert om bijvoorbeeld seks te hebben, en ik trek me automatisch terug en voel iets van ‘afkeer’, dan betekent dit dat ik me ergens afscheid van hetgeen ik zie in de ander, als iets wat ik onderdrukt heb in mezelf waarvan ik me afkeer. Ik heb dit niet onderzocht in mezelf, ik heb het onderdrukt en me ervan afgescheiden, vervolgens zie ik het terug in een benadering van de ander, dit triggert, ‘raakt’ deze afscheiding in mezelf, welke ik vervolgens projecteer op de ander in en als een ‘ervaring van afkeer’ naar de ander toe, welke resulteert in een fysiek terugtrekken, afwenden, afkeren van de ander.

Zo ben ik dus letterlijk fysiek weggegaan, en hoefde ik mezelf niet onder ogen te zien in deze ervaring van afkeer, waarin ik dus geloofde dat ik ‘afkeer’ ervoer van die ander, en ik dus geloofde dat ‘ik niet mocht blijven als ik afkeer ervoer van een ander’. dat vond ik oneerlijk.

Deze benadering is niet zelfeerlijk, niet zelfoprecht, want ik heb het niet terug gehaald naar zelf. Als ik werkelijk zelfoprecht de afscheiding gestopt heb in mezelf, kan en zal ik geen afkeer van een ander ervaren, dan is het stil in mij en sta ik gelijk, en ben ik in staat om gelijk te bewegen als mezelf, in samenwerking met een ander, en als er dan een beweging in mij ontstaat, onderzoek ik dit in mezelf. Dit is zelf-intimiteit, het onderzoeken van en als mezelf als wie ik ben (geworden) in de geest, in schrijven, en hierin het zelfvergeven en zelfcorrigeren van mezelf waarin ik langzaamaan, adem voor adem, schrijven voor schrijven, opsta als een menselijk wezen welke leeft en dus spreekt en handelt als wat het beste is voor iedereen, al het leven, voor mezelf als voor de partner. Geven zoals ik zou willen ontvangen.

Dat is nogal een proces. Relaties ondersteunen hierin, aangezien de meeste relationele ervaringen in de basis zijn opgedaan in de relaties in huis tijdens het opgroeien, welke patronen omhoog gehaald worden door een partner. En dus ingezien kunnen worden, zodat ermee gewerkt kan worden.

Ik heb wel steeds in zelf gezien tijdens en na een relatie, en wist dat er een patronen waren welke ik in stand hield. Echter ik heb mezelf niet toegestaan te blijven en de patronen werkelijk fysiek door te wandelen. Ik had het gereedschap niet hiertoe. Ik zeg niet dat iedererelatiedie ik gehad heb, hiertoe geschikt was. Zeker niet, hierin had ik tevens een heleboel relaties helemaal niet hoeven starten zelfs. Echter een paar relaties waren heel passend, alleen was ikzelf niet in staat tot het nemen van zelfverantwoordelijkheid, en dus kon ik niet instappen in een overeenkomst tot samenleven met een mannelijk wezen.

*

Ik vergeef mezelf dat mezelf toegestaan en aanvaard heb fysiek weg te gaan, uit een relatie te stappen zodra ik een ervaring van afkeer had, zogenaamd van de ander, maar in werkelijkheid een afkeer als afscheiding in en van mezelf, welke ik op deze manier niet werkelijk fysiek heb doorgewandeld, maar in plaats hiervan me heb teruggetrokken in en als de geest in een fysiek weggaan.

Ik vergeef mezelf dat mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf terug te trekken in de geest, weg van de zichtbaarheid van de patronen in het fysiek, in plaats van de patronen in en als het fysiek door te wandelen en zo mezelf te vergeven en veranderen hierin, waarin in dit weggaan van de zichtbaarheid van de patronen in mij, de patronen natuurlijk niet ‘weg’ zijn, en dus manifesteer ik ze in mijn eigen fysiek, ik zet ze, ongezien, onbegrepen, ongerealiseerd, vast in mijn fysiek als een fysieke klacht, fysieke pijn en ongemak, waarin deze opeenstapelt bovenop de blauwdruk die hierin in mij aanwezig is en zo accumuleert, opbouwt, waarin vervolgens deze fysieke pijn en ongemak op zichzelf een rol gaan spelen, op gaan spelen en als ‘weerstand’ gaan fungeren op het moment dat ik opnieuw een relatie nader of instap, en dus feitelijk fungeren als sabotagemiddel om ooit nog mezelf te zien in en als praktische toepassing binnen een relatie.

Ik vergeef mezelf dat mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf zo te ontzien dat ik het ongeziene opsla in mijn fysiek bovenop de aanwezige blauwdruk, en toesta mezelf te saboteren met de ongeziene, opgeslagen patronen binnenin mijzelf, fysiek gemanifesteerd en samengesmolten, in plaats van het ongeziene onder ogen te zien en hierin mezelf te onderzoeken en bevrijden van de blauwdruk als beknellende relaties in en als de geest bewustzijn structuren welke zich gemanifesteerd hebben vanaf de geboorte.

Ik vergeef mezelf dat mezelf toegestaan en aanvaard heb deze opslag te hebben versterkt door weg te gaan uit meerdere relaties en zo het patroon in meerdere lagen te manifesteren binnenin mij, in het fysiek en in de geest.

Als ik mezelf zie participeren in en als de gedachte dat ik geen relatie kan hebben, dat het me toch niet gaat lukken, met name op het moment dat ik de fysieke pijn en ongemak ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf saboteer met ongeziene, onbegrepen, ongerealiseerde patronen in en als de geest, opgeslagen in en samengesmolten met het fysiek, welke opspelen op een moment dat ik een stap in de richting zet tot onderzoeken van eventuele mogelijkheden tot het vinden van een wandelen in een agreement, waarin ik bij voorbaat al neig te stoppen met onderzoeken van mogelijkheden, niet een te beginnen, en dus blijf zitten in een niets doen. Ik stel mezelf ten doel, mezelf en mijn fysiek te ondersteunen, adem voor adem, in het moment, in wat zich aandient, en hier op deze manier doorheen te wandelen zonder projecties in de toekomst of koppelingen te maken met een gedachte over een agreement, en zo te wandelen in en als agreement met mezelf, onafhankelijk van of er wel of geen partner is en tegelijkertijd mezelf toestaand diverse mogelijkheden te onderzoeken.

Wordt vervolgd

Dag 395 – Reis van ziel naar Leven

Wat zijn gedachten, gevoelens en emoties en hoe beheersen we onszelf hierin? Onderzoek het voor jezelf: Desteni I Process-Lite

Start closing the backdoor:

Agreements – Redefining Relationships

———————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
http://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/